خاقانی (قصاید)

'

خاقانی (قصاید) از خاقانی

'

• جوشن صورت برون کن در صف مردان درآ
• کار من بالا نمی‌گیرد در این شیب بلا
• عروس عافیت آنگه قبول کرد مرا
• سریر فقر تو را سرکشد به تاج رضا
• طفلی هنوز بسته‌ی گهواره‌ی فنا
• ای پنج نوبه کوفته در دار ملک لا
• نیست اقلیم سخن را بهتر از من پادشا
• فلک کژروتر است از خط ترسا
• از سر زلف تو بوئی سر به مهر آمد به ما
• مگر به ساحت گیتی نماند بوی وفا
• صبح است کمانکش اختران را
• ای رای تو صیقل اختران را
• عشق بیفشرد پا بر نمط کبریا
• ای صفت زلف تو غارت ایمان ما
• نافه‌ی آهو شده است ناف زمین از صبا
• داد مرا روزگار مالش دست جفا
• زد نفس سر به مهر صبح ملمع نقاب
• رخش به هرا بتاخت بر سر صبح آفتاب
• جبهه‌ی زرین نمود چهره‌ی صبح از نقاب
• شاهد سرمست من صبح درآمد ز خواب
• صبح دمان دوش خضر بر درم آمد به تاب
• دوش برون شد ز دلو یوسف زرین نقاب
• مرا ز هاتف همت رسد به گوش خطاب
• راه نفسم بستهشد از آه جگر تاب
• دل صید زلف اوست به خون در نکوتر است
• قلم بخت من شکسته سر است
• راحت از راه دل چنان برخاست
• دل روی مراد از آن ندیده است
• این پرده کاسمان جلال آستان اوست
• شهری به فتنه شد که فلانی از آن ماست
• صبح تا آستین برافشانده است
• نه به دولت نظری خواهم داشت
• طبع کافی که عسکر هنر است
• رستم و بهرام را بهم چه مصاف است
• شاه را تاج ثنا دادم نخواهم بازخواست
• شب روان چو رخ صبح آینه سیما بینند
• شب روان در صبح صادق کعبه‌ی جان دیده‌اند
• تا خیال کعبه نقش دیده‌ی جان دیده‌اند
• دشت موقف را لباس از جوهر جان دیده‌اند
• مقصد اینجاست ندای طلب اینجا شنوند
• الصبوح ای دل که جان خواهم فشاند
• غصه بر هر دلی که کار کند
• به فلک تخته در ندوخته‌اند
• خسرو بدار ملک جم ایوان تازه کرد
• مشتی خسیس ریزه که اهل سخن نیند
• صبح خیزان کاستین بر آسمان افشانده‌اند
• گوئیی کز عشق او یک شهر جان افشانده‌اند
• تا غبار از چتر شاه اختران افشانده‌اند
• صبح خیزان کز دو عالم خلوتی برساختند
• دوش چون خورشید را مصروع خاور ساختند
• طره مفشان کز هلالت عید جان برساختند
• مرا صبح دم شاهد جان نماید
• شه اختران زان زر افشان نماید
• می و مشک است که با صبح برآمیخته‌اند
• دوش بر گردون رنگی دگر آمیخته‌اند
• صبح چون زلف شب براندازد
• دل به سودای تو سر اندازد
• گردون نقاب صبح به عمدا برافکند
• نوروز برقع از رخ زیبا برافکند
• چه سبب سوی خراسان شدنم نگذارند
• صفتی است حسن او را که به وهم در نیاید
• بانوی تاجدار مرا طوقدار کرد
• آن مصر مملکت که تو دیدی خراب شد
• صبح گاهی سر خوناب جگر بگشایید
• ای نهان داشتگان موی ز سر بگشایید
• حاصل عمر چه دارید خبر باز دهید
• بیدقی مدح شاه می‌گوید
• دل ز راحت نشان نخواهد داد
• سر چه سنجد که هوش می‌بشود
• از همه عالم کران خواهم گزید
• چشم بر پرده‌ی امل منهید
• صبح چو کام قنینه خنده برآورد
• آن مه نو بین که آفتاب برآورد
• جام طرب کش که صبح کام برآمد
• ای پرده‌ی معظم بانوی روزگار
• صبح ز مشرق چو کرد بیرق روز آشکار
• بهر صبوح از درم مست در آمد نگار
• کرد خزان تاختن بر صف خیل بهار
• چون آه عاشقان شد صبح آتش معنبر
• در آبگون قفس بین طاووس آتشین پر
• ای کعبه‌ی جهان گرد، وی زمزم رسن در
• صحن ارم ندیدی در باغ شاه بنگر
• ای عندلیب جان‌ها طاووس بسته زیور
• هین که به میدان حسن رخش درافکند یار
• دست صبا برفروخت مشعله‌ی نوبهار
• الصبوح الصبوح کامد کار
• دیده بانان این کبود حصار
• بخ بخ ای بخت و خه خه ای دل دار
• کو دلی کانده کسارم بود و بس
• دل من پیر تعلیم است و من طفل زبان دانش
• صبح حمایل فلکت آهیخت خنجرش
• سر حد بادیه است روان پاش بر سرش
• اینک مواقف عرفات است بنگرش
• من صید آنکه کعبه‌ی جان‌هاست منظرش
• رخسار صبح را نگر از برقع زرش
• آمد دواسبه عید و خزان شد علم برش
• عیدی است فتنه‌زا ز هلال معنبرش
• صبح هزار عید وجود است جوهرش
• در پرده‌ی دل آمد دامن کشان خیالش
• صدری که قدر کان شکند گوهر سخاش
• ز عدل شاه که زد پنج نوبه در آفاق
• تا درد و محنت است در این تنگنای خاک
• هر صبح پای صبر به دامن درآورم
• هر صبح سر ز گلشن سودا برآورم
• هر زمان زین سبز گلشن رخت بیرون می‌برم
• من کیم باری که گوئی ز آفرینش برترم
• غصه بندد نفس افغان چکنم؟
• صبح وارم کفتابی در نهان آورده‌ام
• مرغ شد اندر هوا رقص کنان صبح‌دم
• ای لب و زلفین تو مهره و افعی بهم
• گرنه شب از عین عید ساخت طلسمی بخم
• طفلی و طفیل توست آدم
• با آنکه به موی مانم از غم
• ای شحنه‌ی شش جهات عالم
• روزم فرو شد از غم، هم غم‌خواری ندارم
• ای باغ جان که به ز لبت نوبری ندارم
• در این دامگاه ارچه همدم ندارم
• به دل در خواص بقا می‌گریزم
• هر صبح که نو جهان ببینم
• حضرت ستر معلا دیده‌ام
• از آن قبل که سر عالم بقا دارم
• عافیت را نشان نمی‌یابم
• رهروم مقصد امکان به خراسان یابم
• آن پیر ما که صبح لقایی است خضر نام
• ای قبله‌ی جان کجات جویم
• به درد دلم کاشنایی نبینم
• بی‌باغ رخت جهان مبینام
• بس وفا پرورد یاری داشتم
• قحط وفاست در بنه‌ی آخر الزمان
• هین کز جهان علامت انصاف شد نهان
• زین بیش آبروی نریزم برای نان
• سنت عشاق چیست؟ برگ عدم ساختن
• ناگذران دل است نوبت غم داشتن
• ضمان‌دار سلامت شد دل من
• صبح‌دم چون کله بندد آه دود آسای من
• گرچه کان خرد مرا دانی
• الامان ای دل که وحشت زحمت آورد الامان
• کژ خاطران که عین خطا شد صوابشان
• نطع بگسترد عشق پای فرو کوب هان
• ای لب و خالت بهم طوطی و هندوستان
• تا نفخات ربیع صور دمید از دهان
• عالم جان خاص توست نوبه فرو کوب هین
• غارت دل می‌کنی شرط وفا نیست این
• تا رقم حسن تو زد آسمان
• از همه عالم شده‌ام بر کران
• شاعر ساحر منم اندر جهان
• کوی عشق آمد شد ما برنتابد بیش از این
• ای نایب عیسی از دو مرجان
• اکنون که گشاد گل گریبان
• یعقوب دلم، ندیم احزان
• نکهت حور است یا هوای صفاهان
• هان ای دل عبرت بین از دیده نظر کن هان
• دوش چو سلطان چرخ تافت به مغرب عنان
• خرمی در جوهر عالم نخواهی یافتن
• عشق بهین گوهری است، گوهر دل کان او
• سلسله‌ی ابر گشت زلف زره سان او
• لشکر غم ران گشاد و آمد دوران او
• دهر سیه کاسه‌ای است ما همه مهمان او
• دلسوز ما که آتش گویاست قند او
• صبح خیزان بین به صدر کعبه مهمان آمده
• الوداع ای کعبه کاینک وقت هجران آمده
• ما را دلی است زله خور خوان صبح‌گاه
• در ساخت زمانه ز راحت نشان مخواه
• آوازه‌ی رحیل شنیدم به صبح‌گاه
• در کام صبح از ناف شب مشک است عمدا ریخته
• ای تیر باران غمت، خون دل ما ریخته
• باز از تف زرین صدف، شد آب دریا ریخته
• ما فتنه بر توایم و تو فتنه بر آینه
• خورشید کسری تاج بین ایوان نو پرداخته
• دور فلک ده جام را از نور عذرا داشته
• ای در دل سوداییان، از غمزه غوغا داشته
• این آتشین کاسه نگر، دولاب مینا داشته
• صبح خیزان بین قیامت در جهان انگیخته
• ماه نو دیدی حمایل ز آسمان انگیخته
• این تویی کز غمزه غوغا در جهان انگیخته
• عید است و پیش از صبح‌دم مژده به خمار آمده
• ای با دل سوداییان عشق تو در کار آمده
• مهر است یا زرین صدف خرچنگ را یار آمده
• ای در حرمت نشان کعبه
• به خراسان شوم انشاء الله
• ای در عجم سلاله‌ی اصل کیان شده
• دلنواز من بیمار شمایید همه
• سر تابوت مرا باز گشایید همه
• نثار اشک من هر شب شکر ریزی است پنهانی
• صبح‌دم آب خضر نوش از لب جام گوهری
• ناگذران دل توئی کز طرب آشناتری
• دوش که صبح چاک زد صدره‌ی چرخ عنبری
• موکب شاه اختران، رفت به کاخ مشتری
• پیش که صبح بر درد شقه‌ی چتر عنبری
• ماه به ماه می‌کند شاه فلک کدیوری
• بردار زلفش از رخ تا جان تازه بینی
• چون صبح‌دم عید کند نافه گشایی
• جان پیشکشت سازم اگر پیش من آئی
• در این منزل اهل وفایی نیابی
• چو گل بیش ندهم سران را صداعی
• خاک سیاه بر سر آب و هوای ری
• گر به قدر سوزش دل چشم من بگریستی
• جان سگ دارم به سختی ورنه سگ‌جان بودمی
• سرورانی که مرا تاج سرند
• سر چه سنجد که هوش می بشود
• لطف ملک العرش به من سایه برافکند
• عارضه‌ی تازه بین که رخ به من آورد
• هرگز به باغ دهر گیایی وفا نکرد
• دردا که دل نماند و بر او نام درد ماند
• راز دلم جور روزگار برافکند
• تا دل من دل به قناعت نهاد
• خوی فلک بین که چه ناپاک شد
• ایام خط فتنه به فرق جهان کشید
• عهد عشق نیکوان بدرود باد
• دیر خبر یافتی که یار تو گم شد
• دست درافشان چو زی تیغ درفشان آورد
• دل‌های ما قرارگه درد کرده‌اند
• ای دل به سر مویی آزاد نخواهی شد
• امروز مال و جاه خسان دارند
• در کفم نیست آنچه می‌باید
• نه دل از سلامت نشان می‌دهد
• صورت نمی‌بندد مرا کان شوخ پیمان نشکند
• مرد آن بود که از سر دردی قدم زند
• منتظری تا ز روزگار چه خیزد
• تشنه‌ی دل به آب می‌نرسد
• بس بس ای طالع خاقانی چند
• به جوی سلامت کس آبی نبیند
• آمد بهار و بخت که عشرت فزا شود
• در جهان کس نیست اندوه جهان کس مخور