صفحه‌های بدون پیوندهای زبان
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
این صفحات پیوندی به صفحه‌ای به زبان دیگر نمی‌دارند:
نمایش در پائین تا ۵۰ نتیجه در محدودهٔ #۴۰٬۶۰۱ تا #۴۰٬۶۵۰.
- محتشم کاشانی (غزلیات)/تو را بسوی رقیبان گذار بسیار است
- محتشم کاشانی (غزلیات)/تو چون رفتی به سلطان خیالت ملک دل دادم
- محتشم کاشانی (غزلیات)/تو کشیده تیغ و مرا هوس که ز قید جان برهانیم
- محتشم کاشانی (غزلیات)/توسن حسن کرده زین طفل غیور سرکشی
- محتشم کاشانی (غزلیات)/تیر او تا به سرا پرده‌ی دل ماوا داشت
- محتشم کاشانی (غزلیات)/جان بر لب و ز یار هزار آرزو مرا
- محتشم کاشانی (غزلیات)/جانا مران رخش جفا بر خاکساران بیش ازین
- محتشم کاشانی (غزلیات)/جدائی تو هلاکم ز اشتیاق تو کرد
- محتشم کاشانی (غزلیات)/جز من آن کس که به وصل تو نشد شاد که بود
- محتشم کاشانی (غزلیات)/جلوه‌ی آن حور پیکر خونم از دل ریخته
- محتشم کاشانی (غزلیات)/جهان آرا شدی چون ماه و ننمودی به من خود را
- محتشم کاشانی (غزلیات)/حرف در مجلس نگویم جز به هم زانوی او
- محتشم کاشانی (غزلیات)/حرف عشقت مگر امشب ز یکی سرزده است
- محتشم کاشانی (غزلیات)/حسن را تکیه‌گه آن طرف کلاهست امروز
- محتشم کاشانی (غزلیات)/حسن را گر ناز او کالای دکان می‌شود
- محتشم کاشانی (غزلیات)/حسن روزافزون او ترسم جهان برهم زند
- محتشم کاشانی (غزلیات)/حسن روزافزون نگر کان خسرو زرین طناب
- محتشم کاشانی (غزلیات)/حسن می‌نازد به رخسارت چه رخسارست این
- محتشم کاشانی (غزلیات)/حسن پری جلوه کرد دیو جنونم گرفت
- محتشم کاشانی (غزلیات)/حسن که تابان ز سراپای توست
- محتشم کاشانی (غزلیات)/حوصله کو که دل دهم عشق جنون فزای را
- محتشم کاشانی (غزلیات)/حکمی که همچو آب روان در دیار اوست
- محتشم کاشانی (غزلیات)/خاست غوغائی و زیبا پسری آمد و رفت
- محتشم کاشانی (غزلیات)/خاطری جمع ز شبه آن که تو میدانی داشت
- محتشم کاشانی (غزلیات)/خانه‌ی دوری دل از همه پرداخته‌ام
- محتشم کاشانی (غزلیات)/خبر از رفتن آن سرو روانم مدهید
- محتشم کاشانی (غزلیات)/خدا اگر چه ز پاکان دعا قبول کند
- محتشم کاشانی (غزلیات)/خط اگرت سبزه طرف لاله نهفته
- محتشم کاشانی (غزلیات)/خط ز رخت سر کشید سرکشی ای گل بس است
- محتشم کاشانی (غزلیات)/خلل به دولت خان جهانستان مرساد
- محتشم کاشانی (غزلیات)/خموشیت گره افکند در دل همه کس
- محتشم کاشانی (غزلیات)/خنک آن نسیم بشارتی که ز غایب از نظری رسد
- محتشم کاشانی (غزلیات)/خوش آن بیداد کز فریاد من جانان برون آید
- محتشم کاشانی (غزلیات)/خوش آن ساعت که خندان پیشت ای سیمین بدن میرم
- محتشم کاشانی (غزلیات)/خوش آن شبی که ز رویش نقاب برخیزد
- محتشم کاشانی (غزلیات)/خوش آن که هم زبان به تو شیرین بیان شوم
- محتشم کاشانی (غزلیات)/خیالش را به نوعی انس در جان من است امشب
- محتشم کاشانی (غزلیات)/دادم از دست برون دامن دلبر به عبث
- محتشم کاشانی (غزلیات)/دارم از طبع ستم خیز تو حظی و چه حظ
- محتشم کاشانی (غزلیات)/دارم سری پر از شور از طفل کج کلاهی
- محتشم کاشانی (غزلیات)/داغ بر دست خود آن شوخ چو در صحبت سوخت
- محتشم کاشانی (غزلیات)/دانم اگر از دلبری قانع به جانی ای پسر
- محتشم کاشانی (غزلیات)/در بزم چون به کین تو غالب گمان شدم
- محتشم کاشانی (غزلیات)/در سیر چمن دیدم سرو چمن آرائی
- محتشم کاشانی (غزلیات)/در شکار امروز صید آهوان او که بود
- محتشم کاشانی (غزلیات)/در ظل همائی که بر او میل جهانی است
- محتشم کاشانی (غزلیات)/در فراقش چون ندادم جان خود را ای فلک
- محتشم کاشانی (غزلیات)/در ملک بودی اگر یک ذره عشق یار من
- محتشم کاشانی (غزلیات)/در پرده‌ی عشق آهنگ زدای فتنه قانون ساز کن
- محتشم کاشانی (غزلیات)/درختان تا شوند از باد گاهی راست گاهی کج