محتشم کاشانی (غزلیات)/دلا گذشت شب هجر و یار از سفر آمد
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
| ' | محتشم کاشانی (غزلیات) (دلا گذشت شب هجر و یار از سفر آمد) از محتشم کاشانی |
' |
| دلا گذشت شب هجر و یار از سفر آمد | ز خواب غم بگشا دیده کافتاب برآمد | |
| شب فراق من سخت جان سوخته دل را | سهیل طلعت آن مه ستاره سحر آمد | |
| فدای سنگ سبک خیز یار باد سر من | که بر سر من خاکی ز باد تیزتر آمد | |
| تو ای بشیر بشارت ببر به قافلهی جان | که یوسف امل از چاه آرزو بدرآمد | |
| چه داند آن که نسوزد ز انتظار که یار | چه مدتی سپری شد چه محنتی بسر آمد | |
| نهال عشق که بود از سموم حادثه بیبر | هزار شکر که از آب چشم ما ببر آمد | |
| تو خود ز سنگ نهای ای محتشم چه حوصله بود این | که جان ز ذوق ندادی دمی که این خبر آمد |