صفحههای بدون پیوندهای زبان
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
این صفحات پیوندی به صفحهای به زبان دیگر نمیدارند:
نمایش در پائین تا ۵۰ نتیجه در محدودهٔ #۳۰٬۰۰۱ تا #۳۰٬۰۵۰.
- سعدی (باب هشتم در شکر بر عافیت)/جوانی سر از رأی مادر بتافت
- سعدی (باب هشتم در شکر بر عافیت)/ز ره باز پس ماندهای میگریست
- سعدی (باب هشتم در شکر بر عافیت)/شب از بهر آسایش تست و روز
- سعدی (باب هشتم در شکر بر عافیت)/شنیدم که طغرل شبی در خزان
- سعدی (باب هشتم در شکر بر عافیت)/فقیهی بر افتاده مستی گذشت
- سعدی (باب هشتم در شکر بر عافیت)/ملک زادهای ز اسب ادهم فتاد
- سعدی (باب هشتم در شکر بر عافیت)/نخست او ارادت به دل در نهاد
- سعدی (باب هشتم در شکر بر عافیت)/نداند کسی قدر روز خوشی
- سعدی (باب هشتم در شکر بر عافیت)/نفس مینیارم زد از شکر دوست
- سعدی (باب هشتم در شکر بر عافیت)/نهادهست باری شفا در عسل
- سعدی (باب هشتم در شکر بر عافیت)/یکی را عسس دست بر بسته بود
- سعدی (باب هشتم در شکر بر عافیت)/یکی کرد بر پارسایی گذر
- سعدی (باب هفتم در عالم تربیت)
- سعدی (باب هفتم در عالم تربیت)/اگر در جهان از جهان رستهای است،
- سعدی (باب هفتم در عالم تربیت)/اگر پای در دامن آری چو کوه
- سعدی (باب هفتم در عالم تربیت)/بد اندر حق مردم نیک و بد
- سعدی (باب هفتم در عالم تربیت)/به طفلی درم رغبت روزه خاست
- سعدی (باب هفتم در عالم تربیت)/تکش با غلامان یکی راز گفت
- سعدی (باب هفتم در عالم تربیت)/جوانی ز ناسازگاری جفت
- سعدی (باب هفتم در عالم تربیت)/خرابت کند شاهد خانه کن
- سعدی (باب هفتم در عالم تربیت)/در این شهرباری به سمعم رسید
- سعدی (باب هفتم در عالم تربیت)/دوکس گرد دیدند و آشوب و جنگ
- سعدی (باب هفتم در عالم تربیت)/زن خوب فرمانبر پارسا
- سعدی (باب هفتم در عالم تربیت)/سخن در صلاح است و تدبیر وخوی
- سعدی (باب هفتم در عالم تربیت)/سه کس را شنیدم که غیبت رواست
- سعدی (باب هفتم در عالم تربیت)/شبی دعوتی بود در کوی من
- سعدی (باب هفتم در عالم تربیت)/شنیدم که از پارسایان یکی
- سعدی (باب هفتم در عالم تربیت)/شنیدم که در بزم ترکان مست
- سعدی (باب هفتم در عالم تربیت)/شنیدم که دزدی درآمد ز دشت
- سعدی (باب هفتم در عالم تربیت)/طریقت شناسان ثابت قدم
- سعدی (باب هفتم در عالم تربیت)/عضد را پسر سخت رنجور بود
- سعدی (باب هفتم در عالم تربیت)/فریدون وزیری پسندیده داشت
- سعدی (باب هفتم در عالم تربیت)/مرا در نظامیه ادرار بود
- سعدی (باب هفتم در عالم تربیت)/پسر چون زده بر گذشتش سنین
- سعدی (باب هفتم در عالم تربیت)/چنین گفت پیری پسندیده دوش
- سعدی (باب هفتم در عالم تربیت)/چوانی هنرمند فرزانه بود
- سعدی (باب هفتم در عالم تربیت)/کسی گفت حجاج خونخوارهای است
- سعدی (باب هفتم در عالم تربیت)/یکی خوب خلق خلق پوش بود
- سعدی (باب هفتم در عالم تربیت)/یکی صورتی دید صاحب جمال
- سعدی (باب هفتم در عالم تربیت)/یکی ناسزا گفت در وقت جنگ
- سعدی (باب هفتم در عالم تربیت)/یکی پیش داود طائی نشست
- سعدی (باب هفتم در عالم تربیت)/یکی گفت با صوفیی در صفا
- سعدی (باب پنجم در رضا)
- سعدی (باب پنجم در رضا)/بلند اختری نام او بختیار
- سعدی (باب پنجم در رضا)/سیهکاری از نردبانی فتاد
- سعدی (باب پنجم در رضا)/شبی زیت فکرت همی سوختم
- سعدی (باب پنجم در رضا)/شبی کردی از درد پهلو نخفت
- سعدی (باب پنجم در رضا)/شتر بچه با مادر خویش گفت:
- سعدی (باب پنجم در رضا)/شنیدم که دیناری از مفلسی
- سعدی (باب پنجم در رضا)/شنیدم که نابالغی روزه داشت