صفحههای بدون پیوندهای زبان
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
این صفحات پیوندی به صفحهای به زبان دیگر نمیدارند:
نمایش در پائین تا ۵۰ نتیجه در محدودهٔ #۳۴٬۸۰۱ تا #۳۴٬۸۵۰.
- فروغی بسطامی (غزلیات)/دوش زلف سیهت بندهنوازیها کرد
- فروغی بسطامی (غزلیات)/دوش مستانه چه خوش گفت قدح پیمایی
- فروغی بسطامی (غزلیات)/دوشینه خود شنیدم یک نکته از دهانی
- فروغی بسطامی (غزلیات)/دوشینه مهی به خواب دیدم
- فروغی بسطامی (غزلیات)/دگر فرود نیاید سرم به هیچ کمندی
- فروغی بسطامی (غزلیات)/دی به رهش فکندهام طفل سرشک دیده را
- فروغی بسطامی (غزلیات)/دی در میان مستی خنجر کشیده برخاست
- فروغی بسطامی (غزلیات)/دی چو تیر از برم آن ترک کمان دار گذشت
- فروغی بسطامی (غزلیات)/دیدم جمال قاتل در وقت جان سپاری
- فروغی بسطامی (غزلیات)/دیری است که دیوانه آن چشم کبودم
- فروغی بسطامی (غزلیات)/دیشب به خواب شیرین نوشین لبش مکیدم
- فروغی بسطامی (غزلیات)/رسید قاصد و پیغام وصل جانان گفت
- فروغی بسطامی (غزلیات)/رفتی بر غیر و ترک ما کردی
- فروغی بسطامی (غزلیات)/رنج بیهوده مکش، گه به حرم گاه به دیر
- فروغی بسطامی (غزلیات)/رهزن ایمان من شد نازنین تازهای
- فروغی بسطامی (غزلیات)/روز مردن سویم از رحمت نگاهی کرد و رفت
- فروغی بسطامی (غزلیات)/روزی که خدا کام دل تنگ دلان داد
- فروغی بسطامی (غزلیات)/ز اختران جگرم چند پر شرر ماند
- فروغی بسطامی (غزلیات)/ز تجلی جمالش از دو کون بستم
- فروغی بسطامی (غزلیات)/ز صحن این چمن آن سرو قامت را تمنا کن
- فروغی بسطامی (غزلیات)/ز وصل و هجر خود آسایش و عذاب منی
- فروغی بسطامی (غزلیات)/زان سبب جان آفرینش جان روشن لطف کرد
- فروغی بسطامی (غزلیات)/زان سر زلف مرا بی سرو سامان کردی
- فروغی بسطامی (غزلیات)/زان غنچهدهان دلم به تنگ آمد
- فروغی بسطامی (غزلیات)/زان فشانم اشک در هر رهگذاری
- فروغی بسطامی (غزلیات)/زان پرده میگشاید دل بند نازنیم
- فروغی بسطامی (غزلیات)/زاهد و سبحه صد دانه و ذکر سحری
- فروغی بسطامی (غزلیات)/زره ز زلف گره گیر بر تن است تو را
- فروغی بسطامی (غزلیات)/زلف مسلسل ریخته، عنبرفشانی را ببین
- فروغی بسطامی (غزلیات)/زلف و خط دلکشش دام بنی آدمند
- فروغی بسطامی (غزلیات)/زلف پر چین تو مشاطه شبی شانه نکرد
- فروغی بسطامی (غزلیات)/زندگی بی او ندارد حاصلی
- فروغی بسطامی (غزلیات)/زین حلاوتها که در کنج لب شیرین تست
- فروغی بسطامی (غزلیات)/ساقی انجمن شد، شوخ شکر کلامی
- فروغی بسطامی (غزلیات)/ساقی بده رطل گران، زان می که دهقان پرورد
- فروغی بسطامی (غزلیات)/ساقی دل نرگس شهلای تو
- فروغی بسطامی (غزلیات)/ساقی فرخنده پی تاب کفش ساغر است
- فروغی بسطامی (غزلیات)/ساقی نداده ساغر چندان نموده مستم
- فروغی بسطامی (غزلیات)/ساقیا کمتر می امشب از کرم دادی مرا
- فروغی بسطامی (غزلیات)/سر از کمند نپیچم اگر تو صیادی
- فروغی بسطامی (غزلیات)/سر بیمار گر آن چشم دل آزار نداشت
- فروغی بسطامی (غزلیات)/سر راهش افتادم از ناتوانی
- فروغی بسطامی (غزلیات)/سروش عشق تو یک نکته گفت در گوشم
- فروغی بسطامی (غزلیات)/سنبل گل پوش را بر سمن آوردهای
- فروغی بسطامی (غزلیات)/شاهد به کام و شیشه به دست و سبو به دوش
- فروغی بسطامی (غزلیات)/شب جدایی تو روز واپسین من است
- فروغی بسطامی (غزلیات)/شب فراق تو گر ناله را اشاره کنم
- فروغی بسطامی (غزلیات)/شب چارده غلامی ز مه تمام داری
- فروغی بسطامی (غزلیات)/شب که در حلقهی ما زلف دل آرام نبود
- فروغی بسطامی (غزلیات)/شبان تیره به سر وقت چشم جادویش