صفحههای بدون پیوندهای زبان
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
این صفحات پیوندی به صفحهای به زبان دیگر نمیدارند:
نمایش در پائین تا ۵۰ نتیجه در محدودهٔ #۱۰٬۰۵۱ تا #۱۰٬۱۰۰.
- دیوان شمس/سخت خوش است چشم تو و آن رخ گلفشان تو
- دیوان شمس/سخن به نزد سخندان بزرگوار بود
- دیوان شمس/سخن تلخ مگو ای لب تو حلوایی
- دیوان شمس/سخن که خیزد از جان ز جان حجاب کند
- دیوان شمس/سر از بهر هوس باید چو خالی گشت سر چه بود
- دیوان شمس/سر بر گریبان درست صوفی اسرار را
- دیوان شمس/سر برآور ای حریف و روی من بین همچو زر
- دیوان شمس/سر برمزن از هستی تا راه نگردد گم
- دیوان شمس/سر برون کن از دریچه جان ببین عشاق را
- دیوان شمس/سر عثمان تو مست است بر او ریز کدو
- دیوان شمس/سر فروکرد از فلک آن ماه روی سیمتن
- دیوان شمس/سر فروکن به سحر کز سر بازار نظر
- دیوان شمس/سر قدم کردیم و آخر سوی جیحون تاختیم
- دیوان شمس/سر مپیچان و مجنبان که کنون نوبت تو است
- دیوان شمس/سر نهاده بر قدمهای بت چین نیستی
- دیوان شمس/سر و پا گم کند آن کس که شود دلخوش از او
- دیوان شمس/سراندازان همیآیی ز راه سینه در دیده
- دیوان شمس/سراندازان همیآیی نگارین جگرخواره
- دیوان شمس/سرمست شد نگارم بنگر به نرگسانش
- دیوان شمس/سرکه هفت ساله را از لب او حلاوتی
- دیوان شمس/سری برآر که تا ما رویم بر سر عیش
- دیوان شمس/سست مکن زه که من تیر توام چارپر
- دیوان شمس/سعادت جو دگر باشد و عاشق خود دگر باشد
- دیوان شمس/سفر کردم به هر شهری دویدم
- دیوان شمس/سفره کهنه کجا درخور نان تو بود
- دیوان شمس/سلام بر تو که سین سلام بر تو رسید
- دیوان شمس/سلام علیک ای مقصود هستی
- دیوان شمس/سلبالعشق فادی، حصلالیوم مرادی
- دیوان شمس/سلطان منی سلطان منی
- دیوان شمس/سلمک الله نیست مثل تو یاری
- دیوان شمس/سلیمانا بیار انگشتری را
- دیوان شمس/سماع آرام جان زندگانیست
- دیوان شمس/سماع آمد هلا ای یار برجه
- دیوان شمس/سماع از بهر جان بیقرارست
- دیوان شمس/سماع صوفیان می درنگیرد
- دیوان شمس/سماع چیست ز پنهانیان دل پیغام
- دیوان شمس/سنگ شکاف میکند در هوس لقای تو
- دیوان شمس/سنگ مزن بر طرف کارگه شیشه گری
- دیوان شمس/سه روز شد که نگارین من دگرگونست
- دیوان شمس/سوخت یکی جهان به غم آتش غم پدید نی
- دیوان شمس/سودای تو در جوی جان چون آب حیوان میرود
- دیوان شمس/سوم
- دیوان شمس/سوگند خوردهای که از این پس جفا کنی
- دیوان شمس/سوی آن سلطان خوبان الرحیل
- دیوان شمس/سوی اطفال بیامد به کرم مادر روزه
- دیوان شمس/سوی باغ ما سفر کن بنگر بهار باری
- دیوان شمس/سوی بیماران خود شد شاه مه رویان من
- دیوان شمس/سوی خانه خویش آمد عشق آن عاشق نواز
- دیوان شمس/سوی لبش هر آنک شد زخم خورد ز پیش و پس
- دیوان شمس/سپاس آن عدمی را که هست ما بربود