صفحههای بدون پیوندهای زبان
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
این صفحات پیوندی به صفحهای به زبان دیگر نمیدارند:
نمایش در پائین تا ۵۰ نتیجه در محدودهٔ #۸٬۲۵۱ تا #۸٬۳۰۰.
- دیوان شمس/آمد بهار خرم و آمد رسول یار
- دیوان شمس/آمد بهار خرم و رحمت نثار شد
- دیوان شمس/آمد بهار عاشقان تا خاکدان بستان شود
- دیوان شمس/آمد ترش رویی دگر یا زمهریر است او مگر
- دیوان شمس/آمد خیال آن رخ چون گلستان تو
- دیوان شمس/آمد خیال خوش که من از گلشن یار آمدم
- دیوان شمس/آمد رمضان و عید با ماست
- دیوان شمس/آمد ز نای دولت بار دگر نوایی
- دیوان شمس/آمد سرمست سحر دلبرم
- دیوان شمس/آمد شهر صیام سنجق سلطان رسید
- دیوان شمس/آمد مه ما مستی دستی فلکا دستی
- دیوان شمس/آمد مه و لشکر ستاره
- دیوان شمس/آمد ندا از آسمان جان را که بازآ الصلا
- دیوان شمس/آمد یار و بر کفش جام میی چو مشعله
- دیوان شمس/آمدستیم تا چنان گردیم
- دیوان شمس/آمدم باز تا چنان گردم
- دیوان شمس/آمدم تا رو نهم بر خاک پای یار خود
- دیوان شمس/آمدم من بیدل و جان ای پسر
- دیوان شمس/آمدهام به عذر تو ای طرب و قرار جان
- دیوان شمس/آمدهام که تا به خود گوش کشان کشانمت
- دیوان شمس/آمدهام که سر نهم عشق تو را به سر برم
- دیوان شمس/آمدهای بیگه خامش مشین
- دیوان شمس/آمدهای که راز من بر همگان بیان کنی
- دیوان شمس/آن آتشی که داری در عشق صاف و ساده
- دیوان شمس/آن بنده آواره بازآمد و بازآمد
- دیوان شمس/آن به که مرا تمکین نکنی
- دیوان شمس/آن جا که چو تو نگار باشد
- دیوان شمس/آن خانه که صد بار در او مایده خوردیم
- دیوان شمس/آن خواجه اگر چه تیزگوش است
- دیوان شمس/آن خواجه خوش لقا چه دارد
- دیوان شمس/آن خواجه را از نیم شب بیماریی پیدا شدهست
- دیوان شمس/آن خواجه را در کوی ما در گل فرورفتست پا
- دیوان شمس/آن خوب را طلب کن اندر میان حوران
- دیوان شمس/آن دل که گم شدهست هم از جان خویش جوی
- دیوان شمس/آن دلبر عیار جگرخواره ما کو
- دیوان شمس/آن دلبر من آمد بر من
- دیوان شمس/آن دم که دررباید باد از رخ تو پرده
- دیوان شمس/آن دم که دل کند سوی دلبر اشارتی
- دیوان شمس/آن را که به لطف سر بخاری
- دیوان شمس/آن را که در آخرش خری هست
- دیوان شمس/آن را که درون دل عشق و طلبی باشد
- دیوان شمس/آن ره که بیامدم کدامست
- دیوان شمس/آن روح را که عشق حقیقی شعار نیست
- دیوان شمس/آن زلف مسلسل را گر دام کنی حالی
- دیوان شمس/آن زمانی را که چشم از چشم او مخمور بود
- دیوان شمس/آن ساعد سیمین را در گردن ما افکن
- دیوان شمس/آن سرخ قبایی که چو مه پار برآمد
- دیوان شمس/آن سفره بیار و در میان نه
- دیوان شمس/آن سو مرو این سو بیا ای گلبن خندان من
- دیوان شمس/آن شاخ خشک است و سیههان ای صبا بر وی مزن