دیوان شمس/آخر گل و خار را بدیدی

'

دیوان شمس (غزلیات) (آخر گل و خار را بدیدی) از مولوی

'

آخر گل و خار را بدیدی		روز و شب تار را بدیدی
بس نقش و نگار درشکستی		تا نقش و نگار را بدیدی
از عالم خاک برگذشتی		و آن گرد و غبار را بدیدی
می‌خند چو گل در این گلستان		کان جان بهار را بدیدی
بی کار شدی ز کار عالم		چون حاصل کار را بدیدی
چون باده ساقی اندرآمیز		چون رنج خمار را بدیدی