دیوان بیدل شیرازی/حسن شمایل
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
| سلاسل | حسن شمايل از بیدل شیرازی |
هزار دستان |
| دیوان بیدل شیرازی |
| كرده به رخ زلف حلقه حلقه حمایل | تا كشد آن سلسله كرا به سلاسل | |
| چون تو گشایی كمان چرا ندهم جان | چون تو كمند افكنی چرا نبری دل | |
| گر تو زنی زخم مرهمست جراحت | ور تو دهی جام شهد زهر هلاهل | |
| جان ز جفایت به لب رسید و هنوزم | جان بتو مشتاق و دل بوصل تو مایل | |
| از پی طوف حریم كعبۀ كویت | سوی عراق از حجاز روی قبایل | |
| وصف جمال تو گشت نقل مجالس | نعت جمیل تو هست زیب محافل | |
| ذكر تو ورد زبان عارف و عامی | فكر تو نقش قلوب عالم و جاهل | |
| نادر عصر است جمع صورت و معنی | حسن خصایل ترا و حسن شمایل | |
| صورت خوب ار دلیل سیرت زیباست | روی تو بر فضل تو ادّل دلايل | |
| ما بتو مستغرق و تو غرق معانی | ما بتو مشغول و تو به ذكر مسایل | |
| هر كه در آمد به حلقۀ تو ز خود رفت | غیر تو بر جا نماند سامع و قایل | |
| با تو بپیوست هر كسی كه ز خود رست | هستی بیدل هنوز مانع و حایل |
***