وحشی بافقی (غزلیات)/به طوف کعبه من خاکسار خواهم رفت

'

وحشی بافقی (غزلیات) (به طوف کعبه من خاکسار خواهم رفت) از وحشی بافقی

'

به طوف کعبه من خاکسار خواهم رفت ولی به یاد سر کوی یار خواهم رفت اگر به باغ روم بهر دیدن گل و سرو به یاد قامت آن گلعذار خواهم رفت جدا ز یار چه باشم درین دیار مقیم چو یار کرد سفر زین دیار خواهم رفت مرا به میکده ، ای محتسب رجوعی نیست اگر روم پی دفع خمار خواهم رفت به رهگذارش اگر خاک ره شود سر من کجا چو وحشی از آن رهگذار خواهم رفت