وحشی بافقی (غزلیات)/به طوف کعبه من خاکسار خواهم رفت

'

وحشی بافقی (غزلیات) (به طوف کعبه من خاکسار خواهم رفت) از وحشی بافقی

'

به طوف کعبه من خاکسار خواهم رفت		ولی به یاد سر کوی یار خواهم رفت
اگر به باغ روم بهر دیدن گل و سرو		به یاد قامت آن گلعذار خواهم رفت
جدا ز یار چه باشم درین دیار مقیم		چو یار کرد سفر زین دیار خواهم رفت
مرا به میکده ، ای محتسب رجوعی نیست		اگر روم پی دفع خمار خواهم رفت
به رهگذارش اگر خاک ره شود سر من		کجا چو وحشی از آن رهگذار خواهم رفت