برنامه عمرانی پنجم/سال ۱۳۵۳ خورشیدی فروردین تا خرداد ماه
| سخنرانیهای محمدرضا شاه پهلوی آریامهر سال ۱۳۵۴ خورشیدی تازی | درگاه اعلیحضرت همایون محمدرضا شاه پهلوی آریامهر | قوانین برنامههای عمرانی کشور مصوب مجلس شورای ملی |
پیام نوروزی اعلیحضرت همایون محمدرضا شاه پهلوی شاهنشاه آریامهر به ملت ایران ۱ فروردین ماه ۱۳۵۳
فرا رسیدن نوروز باستانی را به همه مردم ایران شادباش میگویم و برای آنان در سالی که آغاز شده است از درگاه خداوند بزرگ شادکامی و نیکبختی و رفاه روزافزون آرزو میکنم.[۱] سالی که گذشت نه تنها در تاریخ کشور و ملت ما، بلکه در تاریخ جهان سالی استثنایی و آکنده از تحولاتی عمیق و اساسی بود. شاید با اطمینان بتوان گفت که در این سال صفحه تازهای در تاریخ ورق خورد و دوران جدیدی آغاز گردید. تحولات بنیادی این سال تا حد زیادی نظم قبلی جهانی را تغییر داد و بر اساس تجدید ارزیابی ارزشها و عوامل، نظم تازهای را جایگزین آن ساخت که با واقعیات و ضروریات تحول جامعه بینالمللی تطابقی منطقیتر داشت.
در تاریخ ایران، سالی که گذشت شاید سالی به تمام معنی بی نظیر بود که احتیاجی به یادآوری موفقیتهای کشور و ملت ما در طی آن نیست. در این سال برنامه پنج ساله عمرانی پنجم ایران آغاز شد، و وقتی که برنامهای با این برداشت استثنایی و فوقالعاده شروع شده باشد مسلماً در ماهیت و نتیجه آن در جریان اجرا، تغییرات کلی حاصل خواهد شد و کارهایی انجام گرفت که خیلی بیش از حدود پیش بینیهای اولیه خواهد بود. ما هر چه زودتر وارد عصر استفاده از نیروی اتمی و سایر منابع تولید نیرو خواهیم شد تا از این راه حتیالمقدور در مصرف نفت، این ماده حیاتی تمام شدنی که ما توانستیم اصالت آن را به ثبوت برسانیم صرفه جویی شود، و این منبع گرانبها به جای مصرف شدن به عنوان سوخت عادی، به کار تهیه فرآوردههای شیمیایی و پتروشیمیک برسد. کشور ما در سال ۱۳۵۲ به برترین حد حقوق سیاسی و اقتصادی خود دست یافت، و بهترین شرائط لازم فراهم آمد تا ما به سرعت هر چه تمامتر پایههای دوران تمدن بزرگ را در مملکت خود استوار سازیم.... اکنون کشور ما چنین سالی استثنایی را در پشت سر گذاشته، و با اعتماد و امید فراوان و با اراده راسخ به ادامه راه بزرگی که در پیش دارد قدم به آستانه سالی تازه نهاده است که نویدبخش بسیاری از پیروزیهای دیگر است، ولی در عین تذکر این نکته، مایلم مانند سالهای گذشته این واقعیت را نیز به شما یادآور شوم که ادامه پیشرفت ما در این راه، کماکان مستلزم تلاش و کوشش روزافزون هر فرد ایرانی در کاری است که به عهده دارد، تا در امر سازندگی ایران نو همه نیروهای خلاقه، همه استعدادها و قریحهها، همه امکانات و عوامل مادی و معنوی در جامعهای ایرانی به حداکثر بکار گرفته شوند. این هدفی است که در راه نیل بدان، هیچگونه غفلت و سهل انگاری و اتلاف وقت قابل بخشش نیست. خداوند توانا در این تلاش مقدس ملی پشتیبان و نگهدار همه شما باد.
۷ اردیبهشت ماه ۱۳۵۳ نخستین گروه سرمایه گذاران آلمانی وارد تهران شدند و روز چهارشنبه نخستین قرارداد سرمایه گذاری مشترک به مبلغ ۳۰۰ میلیون مارک در تهران دستینه خواهد شد.
۸ اردیبهشت ۱۳۵۳ شاهنشاه آریامهر پیش از نیم روز هیات سرمایه گذاری آلمان را در کاخ نیاوران به پیشگاه شاهانه پذیرفتند. [۲] در روزهای ۹ و ۱۰ اردیبهشت ماه کنفرانس سرمایه گذاران آلمان در تهران برگزار شد. در رأس گفتگوهای کنفرانس تهران ایجاد پالایشگاه ۲۵ میلیون تنی بوشهر که هم اکنون گفتگوهای مقدماتی آن با ورود هیأت مدیره شرکتهای نفتی هموند در شرکت نفت آلمان مثل وباشیمی، گلزبرگ، ریومیتون گرافت، توف و سایگ، دویچه شل و دویچه بی پی آغاز شده است، قرار دارد. پتروشیمی، کابلسازی، پمپسازی، لوازم یدکی اتومبیل از قبیل پیستونسازی، موتور دیزل و باتریسازی از جمله صنایع دیگری هستند که در کنفرانس تهران سرمایهگذاری مشترک روی آنها مطرح خواهد شد و بالابردن ظرفیت واحدهای صنعتی موجود که با مشارکت آلمان در ایران تأسیس شده است مانند صنایع ترانسفورموتور، کنتورسازی، تلفنسازی، کامیونسازی و صنایع دارویی در کنفرانس نیز مطرح و مورد بررسی قرار خواهد گرفت. به هنگام نشستهای رسمی کنفرانس فرصتهایی برای گفتگوهای دوجانبه و چند جانبه سرمایهگذاران آلمانی با بخش خصوصی و بخش عمومی ایران پیشبینی شده است تا زمینههای مختلف و سرمایهگذاری بطور جداگانه، مورد بررسی و گفتگو قرار داده شود.
دیدار رسمی بانو ایندیرا گاندی نخست وزیر هند از ایران
بامداد روز یکشنبه ۸ اردیبهشت ماه ۱۳۵۳ بانو ایندیرا گاندی نخست وزیر هند برای یک دیدار رسمی چهار روزه از ایران، دهلی نو را با هواپیما به سوی تهران ترک گفت.[۳] یک هیات مهم و اقتصادی و سواران سینگ وزیر امور خارجه هند، همراه بانو گاندی در این سفر خواهند بود. روز ۹ اردیبهشت ماه ساعت هشت و سی دقیقه بامداد نخستین دور گفتگوهای هویدا و بانو ایندیرا گاندی نخست وزیر هند در کاخ نخست وزیری انجام یافت. وزیران خارجه ایران و هند و چند تن از پایوران دیگر از هیاتهای دو کشور هویدا و گاندی را همراهی کردند. گفتگوهای امروز کاخ نخست وزیری بیشتر به بررسی مسایل پیرامون توسعه همکاریهای اقتصادی و صنعتی دو کشور دور میزد. گفتگوهای بانو گاندی در تهران تا چهارشنبه شب ادامه خواهد داشت و چارچوب همکاریهای آینده ایران ایران و هند را استوار خواهد نمود. پس از پایان گفتگوها در کاخ نخست وزیری، بانو ایندیرا گاندی به همراه هویدا نخست وزیر به پیشگاه شاهنشاه آریامهر و علیاحضرت شهبانو در کاخ نیاوران بار یافتند. گفتگوهای امروز کاخ نیاوران به باورکارشناسان آگاه، پیرامون جستارهای بی شماری بود که در بالای آن امنیت اقیانوس هند و دورنمای پیشنهاد شاهنشاه آریامهر، دایر بر ایجاد یک بازار مشترک از کشورهای اقیانوس هند قرارد دارد. بانو ایندیرا گاندی و هویدا و وزیران امورخارجه دو کشور ناهار را میهمان اعلیحضرتین در کاخ نیاوران بودند. این باریابی سه ساعت به درازا کشید.
۱۰ اردیبهشت ماه ۱۳۵۳ فرودگاه بین المللی آریامهر تهران با ۶۰۰ میلیون تومان هزینه ساخته میشود. سازنده فرودگاه «پاریس» برنده مناقصه فرودگاه تهران شد.[۴] پیمانکار احداث فرودگاههای جدید دالاس و اورلی پاریس، تهیه پروژه فرودگاه بزرگ تهران سال پیش به مناقصه بینالمللی گذارده شده و سازمان برنامه پس از بررسی پیشنهادات پیمانکاران مختلف برنده این مناقصه را تعیین کرد. تهیه این پروژه تا پایان سال آینده خاتمه مییابد و بر اساس آن ساختمان فرودگاه جدید تهران آغاز میشود. هزینه احداث این فرودگاه که یکی از مجهزترین و بزرگترین فرودگاههای جهان محسوب خواهد شد، بیش از یک میلیارد تومان برآورده شده است که ۶۰۰ میلیون تومان آن از اعتبارات برنامه پنجم عمرانی کشور تأمین شده است. فرودگاه بزرگ تهران که تا سال ۱۳۶۰ آماده بهرهبرداری خواهد بود، در زمینی به مساحت یکصد و سی میلیون متر مربع، در اراضی حد فاصل جادههای ساوه و قم احداث میشود. احداث فرودگاه جدید برای تهران به دنبال بررسی و مطالعات گروهی از کارشناسان به تصویب رسید. بر پایه بررسیهای این کارشناسان، فرودگاه مهرآباد ظرفیت پذیرش حجم ترافیک ۲۰ سال آتی تهران را نخواهد داشت، زیرا به علت رشد سریع اقتصادی و اجتماعی کشور، حجم حمل و نقل هوایی تهران در سالهای آتی به بیش از ۵/۶ میلیون نفر در سال افزایش مییابد. ساختمان فرودگاه جدید تهران از اوایل سال ۱۳۵۶ شروع میشود و بهای اراضی این فرودگاه از سال ۱۳۵۴ پرداخت خواهد شد. به همین منظور هنگام تدوین لایحه بودجه سال ۵۴ اعتبار مورد نیاز پرداخت قیمت اراضی به مالکین تأمین خواهد شد.