| آتش عشق تو تنها نه مرا خانه بسوخت |
|
شعله ور گشت و بسی خانه و کاشانه بسوخت |
| روز هجر آتش حرمان شب وصل آتش شوق |
|
شمع سان این تنم آن رخ چو پروانه بسوخت |
| شد عیان برقی از آن برقع و بر عالم زد |
|
زان میان خرمن صبر من دیوانه بسوخت |
| آن چراغی که از آن کلبۀ ما روشن شد |
|
مسجد و مصطبه و کعبه و بتخانه بسوخت |
| خویش و بیگانه به ما رشک ببردند و غریب |
|
آشنا را دل از آن آتش و بیگانه بسوخت |
| ساقیا خیز و فرو ریز به جام آن آتش |
|
که از آن خانۀ عقل من فرزانه بسوخت |
| خرّم آن روز که آن خسرو فیروز آمد |
|
فخر این خرقۀ صد پاره به شکرانه بسوخت |
M rastgar ۱ اوت ۲۰۱۱، ساعت ۱۲:۱۰ (UTC)
