برنامه عمرانی پنجم/سال ۱۳۵۳ خورشیدی فروردین تا خرداد ماه
| سخنرانیهای محمدرضا شاه پهلوی آریامهر سال ۱۳۵۴ خورشیدی تازی | درگاه اعلیحضرت همایون محمدرضا شاه پهلوی آریامهر | قوانین برنامههای عمرانی کشور مصوب مجلس شورای ملی |
پیام نوروزی اعلیحضرت همایون محمدرضا شاه پهلوی شاهنشاه آریامهر به ملت ایران ۱ فروردین ماه ۱۳۵۳
فرا رسیدن نوروز باستانی را به همه مردم ایران شادباش میگویم و برای آنان در سالی که آغاز شده است از درگاه خداوند بزرگ شادکامی و نیکبختی و رفاه روزافزون آرزو میکنم.[۱] سالی که گذشت نه تنها در تاریخ کشور و ملت ما، بلکه در تاریخ جهان سالی استثنایی و آکنده از تحولاتی عمیق و اساسی بود. شاید با اطمینان بتوان گفت که در این سال صفحه تازهای در تاریخ ورق خورد و دوران جدیدی آغاز گردید. تحولات بنیادی این سال تا حد زیادی نظم قبلی جهانی را تغییر داد و بر اساس تجدید ارزیابی ارزشها و عوامل، نظم تازهای را جایگزین آن ساخت که با واقعیات و ضروریات تحول جامعه بینالمللی تطابقی منطقیتر داشت.
در تاریخ ایران، سالی که گذشت شاید سالی به تمام معنی بی نظیر بود که احتیاجی به یادآوری موفقیتهای کشور و ملت ما در طی آن نیست. در این سال برنامه پنج ساله عمرانی پنجم ایران آغاز شد، و وقتی که برنامهای با این برداشت استثنایی و فوقالعاده شروع شده باشد مسلماً در ماهیت و نتیجه آن در جریان اجرا، تغییرات کلی حاصل خواهد شد و کارهایی انجام گرفت که خیلی بیش از حدود پیش بینیهای اولیه خواهد بود. ما هر چه زودتر وارد عصر استفاده از نیروی اتمی و سایر منابع تولید نیرو خواهیم شد تا از این راه حتیالمقدور در مصرف نفت، این ماده حیاتی تمام شدنی که ما توانستیم اصالت آن را به ثبوت برسانیم صرفه جویی شود، و این منبع گرانبها به جای مصرف شدن به عنوان سوخت عادی، به کار تهیه فرآوردههای شیمیایی و پتروشیمیک برسد. کشور ما در سال ۱۳۵۲ به برترین حد حقوق سیاسی و اقتصادی خود دست یافت، و بهترین شرائط لازم فراهم آمد تا ما به سرعت هر چه تمامتر پایههای دوران تمدن بزرگ را در مملکت خود استوار سازیم.... اکنون کشور ما چنین سالی استثنایی را در پشت سر گذاشته، و با اعتماد و امید فراوان و با اراده راسخ به ادامه راه بزرگی که در پیش دارد قدم به آستانه سالی تازه نهاده است که نویدبخش بسیاری از پیروزیهای دیگر است، ولی در عین تذکر این نکته، مایلم مانند سالهای گذشته این واقعیت را نیز به شما یادآور شوم که ادامه پیشرفت ما در این راه، کماکان مستلزم تلاش و کوشش روزافزون هر فرد ایرانی در کاری است که به عهده دارد، تا در امر سازندگی ایران نو همه نیروهای خلاقه، همه استعدادها و قریحهها، همه امکانات و عوامل مادی و معنوی در جامعهای ایرانی به حداکثر بکار گرفته شوند. این هدفی است که در راه نیل بدان، هیچگونه غفلت و سهل انگاری و اتلاف وقت قابل بخشش نیست. خداوند توانا در این تلاش مقدس ملی پشتیبان و نگهدار همه شما باد.