نمایش مبدأ برای نظامی (مخزن الاسرار)/در چمن باغ چو گلبن شکفت

{{سرصفحه
| عنوان = [[نظامی (مخزن الاسرار)]]
| مؤلف = نظامی
| قسمت =(در چمن باغ چو گلبن شکفت)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|در چمن باغ چو گلبن شکفت|بلبلی با باز درآمد به گفت}}
{{ب|کز همه مرغان تو خاموش ساز|گوی چرا برده‌ای آخر به باز}}
{{ب|تا تو لب بسته گشادی نفس|یک سخن نغز نگفتی به کس}}
{{ب|منزل تو دستگه سنجری|طعمه تو سینه کبک دری}}
{{ب|من که به یک چشم زد از کان غیب|صد گهر نغز برآرم ز جیب}}
{{ب|طعمه من کرم شکاری چراست|خانه من بر سر خاری چراست}}
{{ب|باز بدو گفت همه گوش باش|خامشیم بنگر و خاموش باش}}
{{ب|منکه شدم کارشناس اندکی|صد کنم و باز نگویم یکی}}
{{ب|رو که توئی شیفته روزگار|زانکه یکی نکنی و گوئی هزار}}
{{ب|منکه همه معنیم این صیدگاه|سینه کبکم دهد و دست شاه}}
{{ب|چون تو همه زخم زبانی تمام|کرم خور و خار نشین والسلام}}
{{ب|خطبه چو بر نام فریدون کنند|گوش بر آواز دهل چون کنند}}
{{ب|صبح که با بانگ خروسست و بس|خنده‌ای از راه فسوست و بس}}
{{ب|چرخ که در معرض فریاد نیست|هیچ سر از چنبرش آزاد نیست}}
{{ب|بر مکش آوازه نظم بلند|تا چو نظامی نشوی شهر بند}}
{{پایان شعر}}