نمایش مبدأ برای مثنوی معنوی/تضرع آن شخص از داوری داود علیه السلام

{{سرصفحه
| عنوان = [[دفتر سوم مثنوی]]
| مؤلف = مولوی
| قسمت =(تضرع آن شخص از داوری داود علیه السلام)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|سجده کرد و گفت کای دانای سوز|در دل داود انداز آن فروز}}
{{ب|در دلش نه آنچ تو اندر دلم|اندر افکندی براز ای مفضلم}}
{{ب|این بگفت و گریه در شد های های|تا دل داود بیرون شد ز جای}}
{{ب|گفت هین امروز ای خواهان گاو|مهلتم ده وین دعاوی را مکاو}}
{{ب|تا روم من سوی خلوت در نماز|پرسم این احوال از دانای راز}}
{{ب|خوی دارم در نماز این التفات|معنی قرة عینی فی الصلوة}}
{{ب|روزن جانم گشادست از صفا|می‌رسد بی واسطه نامه‌ی خدا}}
{{ب|نامه و باران و نور از روزنم|می‌فتد در خانه‌ام از معدنم}}
{{ب|دوزخست آن خانه کان بی روزنست|اصل دین ای بنده روزن کردنست}}
{{ب|تیشه‌ی هر بیشه‌ای کم زن بیا|تیشه زن در کندن روزن هلا}}
{{ب|یا نمی‌دانی که نور آفتاب|عکس خورشید برونست از حجاب}}
{{ب|نور این دانی که حیوان دید هم|پس چه کرمنا بود بر آدمم}}
{{ب|من چو خورشیدم درون نور غرق|می‌ندانم کرد خویش از نور فرق}}
{{ب|رفتنم سوی نماز و آن خلا|بهر تعلیمست ره مر خلق را}}
{{ب|کژ نهم تا راست گردد این جهان|حرب خدعه این بود ای پهلوان}}
{{ب|نیست دستوری و گر نه ریختی|گرد از دریای راز انگیختی}}
{{ب|همچنین داود می‌گفت این نسق|خواست گشتن عقل خلقان محترق}}
{{ب|پس گریبانش کشید از پس یکی|که ندارم در یکیی‌اش شکی}}
{{ب|با خود آمد گفت را کوتاه کرد|لب ببست و عزم خلوتگاه کرد}}
{{پایان شعر}}