نمایش مبدأ برای مثنوی معنوی/بقیه‌ی قصه‌ی ابراهیم ادهم بر لب آن دریا

{{سرصفحه
| عنوان = [[دفتر دوم مثنوی]]
| مؤلف = مولوی
| قسمت =(بقیه‌ی قصه‌ی ابراهیم ادهم بر لب آن دریا)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|چون نفاذ امر شیخ آن میر دید|ز آمد ماهی شدش وجدی پدید}}
{{ب|گفت اه ماهی ز پیران آگهست|شه تنی را کو لعین درگهست}}
{{ب|ماهیان از پیر آگه ما بعید|ما شقی زین دولت و ایشان سعید}}
{{ب|سجده کرد و رفت گریان و خراب|گشت دیوانه ز عشق فتح باب}}
{{ب|پس تو ای ناشسته‌رو در چیستی|در نزاع و در حسد با کیستی}}
{{ب|با دم شیری تو بازی می‌کنی|بر ملایک ترک‌تازی می‌کنی}}
{{ب|بد چه می‌گویی تو خیر محض را|هین ترفع کم شمر آن خفض را}}
{{ب|بد چه باشد مس محتاج مهان|شیخ کی بود کیمیای بی‌کران}}
{{ب|مس اگر از کیمیا قابل نبد|کیمیا از مس هرگز مس نشد}}
{{ب|بد چه باشد سرکشی آتش‌عمل|شیخ کی بود عین دریای ازل}}
{{ب|دایم آتش را بترسانند از آب|آب کی ترسید هرگز ز التهاب}}
{{ب|در رخ مه عیب‌بینی می‌کنی|در بهشتی خارچینی می‌کنی}}
{{ب|گر بهشت اندر روی تو خارجو|هیچ خار آنجا نیابی غیر تو}}
{{ب|می‌بپوشی آفتابی در گلی|رخنه می‌جویی ز بدر کاملی}}
{{ب|آفتابی که بتابد در جهان|بهر خفاشی کجا گردد نهان}}
{{ب|عیبها از رد پیران عیب شد|غیبها از رشک ایشان غیب شد}}
{{ب|باری ار دوری ز خدمت یار باش|در ندامت چابک و بر کار باش}}
{{ب|تا از آن راهت نسیمی می‌رسد|آب رحمت را چه بندی از حسد}}
{{ب|گرچه دوری دور می‌جنبان تو دم|حیث ما کنتم فولوا وجهکم}}
{{ب|چون خری در گل فتد از گام تیز|دم بدم جنبد برای عزم خیز}}
{{ب|جای را هموار نکند بهر باش|داند او که نیست آن جای معاش}}
{{ب|حس تو از حس خر کمتر بدست|که دل تو زین وحلها بر نجست}}
{{ب|در وحل تاویل و رخصت می‌کنی|چون نمی‌خواهی کز آن دل بر کنی}}
{{ب|کین روا باشد مرا من مضطرم|حق نگیرد عاجزی را از کرم}}
{{ب|خود گرفتستت تو چون کفتار کور|این گرفتن را نبینی از غرور}}
{{ب|می‌گوند اینجایگه کفتار نیست|از برون جویید کاندر غار نیست}}
{{ب|این همی‌گویند و بندش می‌نهند|او همی‌گوید ز من بی آگهند}}
{{ب|گر ز من آگاه بودی این عدو|کی ندا کردی که آن کفتار کو}}
{{پایان شعر}}