نمایش مبدأ برای فرخی سیستانی (قصاید)/آن کمر باز کن بتا ز میان

{{سرصفحه
| عنوان = [[فرخی سیستانی (قصاید)]]
| مؤلف = فرخی سیستانی
| قسمت =(آن کمر باز کن بتا ز میان)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|آن کمر باز کن بتا ز میان|زین غم و وسوسه مرا برهان}}
{{ب|من در آن اندهم که رنج رسید|بر میان تو از کشیدن آن}}
{{ب|با میانی کزو اثر نه پدید|چون توانی کشید بار گران}}
{{ب|هست بر نیست چون توانی بست|کمر تست هست و نیست میان}}
{{ب|نه میان داری ای پسر نه دهن|من نبینم همی ازین دو نشان}}
{{ب|گر تو گویی روا بود بکنم|از تن و دل ترا میان و دهان}}
{{ب|نی حدیث دل از میان بگذار|نبود خود به دل مرا فرمان}}
{{ب|دل به مهر امیر دادستم|کس نگوید که داده باز ستان}}
{{ب|دل چه باشد کجا امیر بود|من به راه امیر بدهم جان}}
{{ب|عضد دولت و مید دین|میر یوسف برادر سلطان}}
{{ب|آنکه، همچون به شاه شرق، بدوست|از همه خسروان امید جهان}}
{{ب|گفتگویست در میان سپاه|زو گه و بیگه، آشکار و نهان}}
{{ب|همه همواره یکزبان شده‌اند|کو خداوند دولتیست جوان}}
{{ب|کار او بس بزرگ خواهد گشت|وین پدید آیدش زمان به زمان}}
{{ب|اختران را عنایتست بدو|همه بر سعد او کنند قران}}
{{ب|بخت با ملک میر پیمان بست|بر مگر داد بخت از این پیمان}}
{{ب|تا همه کارها به کام کند|بنماید تمام هر چه توان}}
{{ب|خشندی شاه جست باید و بس|تا شود کار چون نگارستان}}
{{ب|آنچه سلطان کند به نیم نظر|نکند دولت، این درست بدان}}
{{ب|ای امیر بزرگوار کریم|ای سر فضل و مایه‌ی احسان}}
{{ب|آلت خسروی و پیشروی|همه داده‌ست مر ترا یزدان}}
{{ب|به زبان و به دل زبردستی|مرد چون بنگری دلست و زبان}}
{{ب|گر به مردی مراد یابد کس|تو رسیدی به ملک نوشروان}}
{{ب|ور ز تیغست ملک را منشور|جز به منشور ملک را مستان}}
{{ب|تیغ تو تیزتر ز تیغ ملوک|تو تواناتر از همه ملکان}}
{{ب|ملک شاهان بهای تست ملک|کار ویران کنی تو آبادان}}
{{ب|کارها کن چنانکه کرد همی|بیژن گیو و رستم دستان}}
{{ب|تو از آن هر دوان دلیرتری|خویشتن را به آرزو برسان}}
{{ب|از خداوند خسروان درخواه|تا فرستد ترا به ترکستان}}
{{ب|که دل و همت تو بس نکند|به سپاهان و ساری و گرگان}}
{{ب|دخل گرگان ترا وفا نکند|با همه دخل بصره و عمان}}
{{ب|شادمان زی و کامران و عزیز|وز بد دهر بی‌گزند و زیان}}
{{ب|عید قربان خجسته بادت و باد|دشمنان تو پیش تو قربان}}
{{پایان شعر}}