نمایش مبدأ برای فخرالدین عراقی (قصاید)/ای صبا جلوه ده گلستان را

{{سرصفحه
| عنوان = [[فخرالدین عراقی (قصاید)]]
| مؤلف = فخرالدین عراقی
| قسمت =(ای صبا جلوه ده گلستان را)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|ای صبا جلوه ده گلستان را|با نوا کن هزاردستان را}}
{{ب|بر کن از خواب چشم نرگس را|تا نظاره کند گلستان را}}
{{ب|دامن غنچه را پر از زر کن|تا دهد بلبل خوش‌الحان را}}
{{ب|گل خوی کرده را کنی گر یاد|کند ایثار بر تو مرجان را}}
{{ب|ژاله از روی لاله دور مکن|تا نسوزد ز شعله بستان را}}
{{ب|مفشان شبنم از سر سبزه|به خضر بخش آب حیوان را}}
{{ب|تا معطر شود همه آفاق|بگشایید زلف جانان را}}
{{ب|بهر تشویش خاطر ما را|برفشان طره‌ی پریشان را}}
{{ب|سر زلف بتان به رقص درآر|تا فشانیم بر سرت جان را}}
{{ب|برقع از روی نیکویان به ربای|تا ببینم ماه تابان را}}
{{ب|ور تماشای خلد خواهی کرد|بطلب راه کوی جانان را}}
{{ب|بگذر از روضه قصد جامع کن|تا ببینی ریاض رضوان را}}
{{ب|نرمکی طره از رخش وا کن|بنگر آن آفتاب تابان را}}
{{ب|حسن رخسار یار را بنگر|گر به صورت ندیده‌ای جان را}}
{{ب|مجلس وعظ واعظ اسلام|حل کن مشکلات قرآن را}}
{{ب|اوست اوحد حمید احمد خلق|کز جلالش نمود برهان را}}
{{ب|پیش تو ای صبا، چه گویم مدح|گر توانی ادا کنی آن را}}
{{ب|برسان از کرم زمین بوسم|ور توانی بگوی ایشان را}}
{{ب|خدمت ما بدو رسان و بگو|کای فراموش کرده یاران را}}
{{ب|ای ربوده ز من دل و جان را|وی به تاراج داده ایمان را}}
{{ب|در سر آن دو زلف کافر تو|دل و دین رفت این مسلمان را}}
{{ب|چشم تو می‌کند خرابی و ما|بر فلک می‌زنیم تاوان را}}
{{ب|گر خرابی همی کند چه عجب؟|خود همین عادت است مستان را}}
{{ب|مردم چشم تو سیه کارند|وین نه بس نسبت است انسان را}}
{{ب|همه جایی تو را خوش است ولیک|بی تو خوش نیست اهل ملتان را}}
{{ب|شاد کن آرزوی دلها را|بزدای از صدور احزان را}}
{{ب|قصه‌ی درد من بیا بشنو|می‌نیابم، دریغ، درمان را}}
{{ب|باز سرگشته‌ام همی خواهد|تا چه قصد است چرخ گردان را}}
{{ب|خواهدم دور کردن از یاران|خود همین عادت است دوران را}}
{{ب|ما چه گویی، قضا چو چوگانی|چه از آنجا که گوست چوگان را؟}}
{{ب|می‌کند خاطرم پیاپی عزم|که کند یک نظاره جانان را}}
{{ب|دیده امیدوار می‌باشد|تا ببیند جمال خوبان را}}
{{ب|منتظر مانده‌ام قدوم تو را|هین وداعی کن این گران جان را}}
{{ب|آخر ای جان، غریب شهر توام|خود نپرسی غریب حیران را؟}}
{{ب|هر غریبی که در جهان بینی|عاقبت باز یابد اوطان را}}
{{ب|جز عراقی که نیست امیدش|تا ببیند وصال کمجان را}}
{{ب|من نگویم که حسنت افزون باد|چون بدان راه نیست نقصان را}}
{{ب|باد عمرت فزون و دولت یار|تا بود دور چرخ گردان را}}
{{پایان شعر}}