نمایش مبدأ برای عطار (غزلیات)/دوش از سر بیهوشی و ز غایت خودرایی

{{سرصفحه
| عنوان = [[عطار (غزلیات)]]
| مؤلف = عطار
| قسمت =(دوش از سر بیهوشی و ز غایت خودرایی)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|دوش از سر بیهوشی و ز غایت خودرایی|رفتم گذری کردم بر یار ز شیدایی}}
{{ب|قلاش و قلندرسان رفتم به در جانان|حلقه بزدم گفتا نه مرد در مایی}}
{{ب|گفتم که مرا بنما دیدار که تا بینم|گفتا برو و بنشین ای عاشق هرجایی}}
{{ب|این چیست که می‌گویی وین چیست که می‌جویی|مانا که دگر مستی یا واله و سودایی}}
{{ب|با قالب جسمانی با ما نرود کاری|جسمانی و روحانی بگذار به یغمایی}}
{{ب|رو خرقه‌ی جسمت را در آب فنا می‌زن|تا بو که وجودت را از غیر بپالایی}}
{{ب|تا با تو تو خواهی بود بنشین چو دگر یاران|از خود چو شدی بیخود برخیز چه می‌یابی}}
{{ب|سیلی جفا می‌خور گر طالب این راهی|از نوح بلا مگریز گر عاشق دریایی}}
{{ب|ناقوس هوا بشکن گر زانکه نه گبری تو|زنار ریا بگسل گر زانکه نه ترسایی}}
{{ب|دردی‌کش درد ما در راه کسی باید|کو هست چو سربازان جان داده به رسوایی}}
{{ب|تو زاهد و مستوری در هستی خود مانده|تا نیست نگردی تو کی محرم ما آیی}}
{{ب|خود را چو تو نشناسی حقا که چو نسناسی|بیخود شو و پس خود را بنگر که چه زیبایی}}
{{ب|هم خوانچه‌کش صنعی هم مائده و خوانی|هم مخزن اسراری هم مطرح یغمایی}}
{{ب|آیینه‌ی دیداری جسم تو حجاب توست|اندر تو پدید آید چون آینه بزدایی}}
{{پایان شعر}}