نمایش مبدأ برای عطار (غزلیات)/ای یک کرشمه‌ی تو صد خون حلال کرده

{{سرصفحه
| عنوان = [[عطار (غزلیات)]]
| مؤلف = عطار
| قسمت =(ای یک کرشمه‌ی تو صد خون حلال کرده)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|ای یک کرشمه‌ی تو صد خون حلال کرده|روی چو آفتابت ختم جمال کرده}}
{{ب|نیکوییی که هرگز نی روز دید نی شب|هر سال ماه رویت با ماه و سال کرده}}
{{ب|خورشید طلعت تو ناگه فکنده عکسی|اجسام خیره گشته ارواح حال کرده}}
{{ب|ماهی که قاف تا قاف از عکس اوست روشن|چون روی تو بدیده پشتی چو دال کرده}}
{{ب|اول چو بدره‌ی سیم از نور بدر بوده|وآخر ز شرم رویت خود را هلال کرده}}
{{ب|یک غمزه‌ی ضعیفت صد سرکش قوی را|هم دست خوش گرفته هم پایمال کرده}}
{{ب|روی تو مهر و مه را در زیر پر گرفته|با هر یکی به خوبی صد پر و بال کرده}}
{{ب|زلف تو چون به شبرنگ آفاق در نوشته|خورشید بر کمینه عزم زوال کرده}}
{{ب|دل را شده پریشان حالی و روزگاری|تا از کمند زلفت مویی خیال کرده}}
{{ب|چون مرغ دل ز زلفت خسته برون ز در شد|چندین مراغه در خون زان خط و خال کرده}}
{{ب|با آنکه بوی وصلت نه دل شنید و نه جان|ما و دلی و جانی وقت وصال کرده}}
{{ب|گویاترین کسی را کو تیزبین‌تر آمد|خط تو چشم بسته خال تو لال کرده}}
{{ب|شعر فرید کرده شرح لب تو شیرین|تا او به وصف چشمت سحر حلال کرده}}
{{پایان شعر}}