نمایش مبدأ برای عطار (عذر آوردن مرغان)/صوفیی را گفت مردی نامدار

{{سرصفحه
| عنوان = [[عطار (عذر آوردن مرغان)]]
| مؤلف = عطار
| قسمت =(صوفیی را گفت مردی نامدار)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|صوفیی را گفت مردی نامدار|کای اخی چون می‌گذاری روزگار}}
{{ب|گفت من در گلخنی‌ام مانده|خشک لب ، تر دامنی‌ام مانده}}
{{ب|گرده‌ی نشکستم اندر گلخنم|تا که نشکستند آنجا گردنم}}
{{ب|گر تو در عالم خوشی جویی دمی|خفته‌ی یا باز می‌گویی همی}}
{{ب|گر خوشی جویی، در آن کن احتیاط|تا رسی مردانه زان سوی صراط}}
{{ب|خوش دلی در کوی عالم روی نیست|زانک رسم خوش دلی یک موی نیست}}
{{ب|نفس هست اینجا که چون آتش بود|در زمانه کو دلی تا خوش بود}}
{{ب|گر چو پرگاری بگردی در جهان|دل خوشی یک نقطه کس ندهدنشان}}
{{پایان شعر}}