نمایش مبدأ برای صائب تبریزی (غزلیات)/ماه مصرم، در حجاب چاه کنعان مانده‌ام

{{سرصفحه
| عنوان = [[صائب تبریزی (غزلیات)]]
| مؤلف = صائب تبریزی
| قسمت =(ماه مصرم، در حجاب چاه کنعان مانده‌ام)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|ماه مصرم، در حجاب چاه کنعان مانده‌ام|شمع خورشیدم، نهان در زیر دامان مانده‌ام}}
{{ب|از عزیزان هیچ‌کس خوابی برای من ندید|گر چه عمری شد که چون یوسف به زندان مانده‌ام}}
{{ب|هیچ‌کس از بی‌سرانجامی نمی‌خواند مرا|نامه‌ی در رخنه‌ی دیوار نسیان مانده‌ام}}
{{ب|نیستم نومید از تشریف سبز نوبهار|گرچه چون نخل خزان، از برگ عریان مانده‌ام}}
{{ب|هر نفس در کوچه‌ای جولان حیرت می‌زند|در سرانجام غبار خویش حیران مانده‌ام}}
{{ب|جذبه‌ی دریا به فکر سیل من خواهد فتاد|پا به گل هر چند در صحرای امکان مانده‌ام}}
{{ب|قاف تا قاف جهان آوازه‌ی من رفته است|گر چه چون عنقا ز چشم خلق پنهان مانده‌ام}}
{{ب|چون سکندر تشنه‌لب بسیار دارم هر طرف|گر چه در ظلمت نهان چون آب حیوان مانده‌ام}}
{{ب|گر چه در دنیا مرا بی‌اختیار آورده‌اند|منفعل از خویش، چون ناخوانده مهمان مانده‌ام}}
{{ب|بهر رم کردن چو آهو راست می‌سازم نفس|ساده‌لوح آن کس که پندارد ز جولان مانده‌ام}}
{{ب|می‌رساند بال و پر از خوشه صائب دانه‌ام|در ضمیر خاک اگر یک چند پنهان مانده‌ام}}
{{پایان شعر}}

[[رده:غرلیات صائب تبریزی]]