نمایش مبدأ برای سعدی (قصاید فارسی)/توانگری نه به مالست پیش اهل کمال

{{سرصفحه
| عنوان = [[سعدی (قصاید فارسی)]]
| مؤلف = سعدی
| قسمت =(توانگری نه به مالست پیش اهل کمال)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|توانگری نه به مالست پیش اهل کمال|که مال تا لب گورست و بعد از آن اعمال}}
{{ب|من آنچه شرط بلاغست با تو می‌گویم|تو خواه از سخنم پند گیر و خواه ملال}}
{{ب|محل قابل و آنگه نصیحت قائل|چو گوش هوش نباشد چه سود حسن مقال}}
{{ب|به چشم و گوش و دهان آدمی نباشد شخص|که هست صورت دیوار را همین تمثال}}
{{ب|نصیحت همه عالم چو باد در قفس است|به گوش مردم نادان چو آب در غربال}}
{{ب|دل ای حکیم درین معبر هلاک مبند|که اعتماد نکردند بر جهان عقال}}
{{ب|مکن به چشم ارادت نگاه در دنیا|که پشت مار به نقش است و زهر او قتال}}
{{ب|نه آفتاب وجود ضعیف انسان را|که آفتاب فلک را ضرورتست زوال}}
{{ب|چنان به لطف همی پرورد که مروارید|دگر به قهر چنان خرد می‌کند که سفال}}
{{ب|برفت عمر و نرفتیم راه شرط و ادب|به راستی که به بازی برفت چندین سال}}
{{ب|کنون که رغبت خیرست زور طاعت نیست|دریغ زور جوانی که صرف شد به محال}}
{{ب|زمان توبه و عذرست و وقت بیداری|که پنج روز دگر می‌رود به استعجال}}
{{ب|کنون هوای عمل می‌زند کبوتر نفس|که دست جور زمانش نه پر گذاشت نه بال}}
{{ب|چنان شدم که به انگشت می‌نمایندم|نماز شام که بر بام می‌روم چو هلال}}
{{ب|وصال حضرت جان‌آفرین مبارک باد|که دیر و زود فراق اوفتد درین اوصال}}
{{ب|به زیر بار گنه گام برنمی‌گیرم|که زیر بار به آهستگی رود حمال}}
{{ب|چنین گذشت که دیگر امید خیر نماند|مگر به عفو خداوند منعم متعال}}
{{ب|بزرگوار خدایا به حق مردانی|که عارفان جمیل‌اند و عاشقان جمال}}
{{ب|مبارزان طریقت که نفس بشکستند|به زور بازوی تقوی و للحروب رجال}}
{{ب|یقدسون له بالخفی والاعلان|یسبحون له بالغدو والاصال}}
{{ب|مراد نفس ندادند ازین سرای غرور|که صبر پیش گرفتند تا به وقت مجال}}
{{ب|قفا خورند و ملامت برند و خوش باشند|شب فراق به امید بامداد وصال}}
{{ب|به سر سینه این دوستان علی‌التفصیل|که دست گیری و رحمت کنی علی‌الاجمال}}
{{ب|رهی نمی‌برم و چاره‌ای نمی‌دانم|بجز محبت مردان مستقیم احوال}}
{{ب|مرا به صبحت نیکان امید بسیارست|که مایه‌داران رحمت کنند بر بطال}}
{{ب|بود که صدرنشینان بارگاه قبول|نظر کنند به بیچارگان صف نعال}}
{{ب|توقعست به انعام دائم‌المعروف|ز بهر آنکه نه امروز می‌کند افضال}}
{{ب|همیشه در کرمش بوده‌ایم و در نعمش|از آستان مربی کجا روند اطفال؟}}
{{ب|سال نیست مگر بر خزائن کرمش|سال نیز چه حاجت که عالمست به حال}}
{{ب|من آن ظلوم جهولم که اولم گفتی|چه خواهی از ضعفا ای کریم و از جهال}}
{{ب|مرا تحمل باری چگونه دست دهد|که آسمان و زمین برنتافتند و جبال}}
{{ب|ثنای عزت حضرت نمی‌توانم گفت|که ره نمی‌برد آنجا قیاس و وهم و خیال}}
{{ب|ختام عمر خدایا به فضل و رحمت خویش|به خیر کن که همینست غایةامال}}
{{ب|بر آستان عبادت وقوف کن سعدی|که وهم منقطعست از سرادقات جلال}}
{{پایان شعر}}