نمایش مبدأ برای سعدی (غزلیات)/تعالی الله چه رویست آن که گویی آفتابستی

{{سرصفحه
| عنوان = [[سعدی (غزلیات)]]
| مؤلف = سعدی
| قسمت =(تعالی الله چه رویست آن که گویی آفتابستی)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|تعالی الله چه رویست آن که گویی آفتابستی|و گر مه را حیا بودی ز شرمش در نقابستی}}
{{ب|اگر گل را نظر بودی چو نرگس تا جهان بیند|ز شرم رنگ رخسارش چو نیلوفر در آبستی}}
{{ب|شبان خوابم نمی‌گیرد نه روز آرام و آسایش|ز چشم مست میگونش که پنداری به خوابستی}}
{{ب|گر آن شاهد که من دانم به هر کس روی بنماید|فقیر از رقص در حالت خطیب از می خرابستی}}
{{ب|چنان مستم که پنداری نماند امید هشیاری|به هش بازآمدی مجنون اگر مست شرابستی}}
{{ب|گر آن ساعد که او دارد بدی با رستم دستان|به یک ساعت بیفکندی اگر افراسیابستی}}
{{ب|بیار ای لعبت ساقی اگر تلخست و گر شیرین|که از دستت شکر باشد و گر خود زهر نابستی}}
{{ب|کمال حسن رویت را مخالف نیست جز خویت|دریغا آن لب شیرین اگر شیرین جوابستی}}
{{ب|اگر دانی که تا هستم نظر با جز تو پیوستم|پس آن گه بر من مسکین جفا کردن صوابستی}}
{{ب|زمین تشنه را باران نبودی بعد از این حاجت|اگر چندان که در چشمم سرشک اندر سحابستی}}
{{ب|ز خاکم رشک می‌آید که بر سر می‌نهی پایش|که سعدی زیر نعلینت چه بودی گر ترابستی}}
{{پایان شعر}}

[[رده:غزلیات سعدی]]