نمایش مبدأ برای سعدی (باب چهارم در تواضع)/شنیدم که لقمان سیه‌فام بود

{{سرصفحه
| عنوان = [[سعدی (باب چهارم در تواضع)]]
| مؤلف = سعدی
| قسمت =(شنیدم که لقمان سیه‌فام بود)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|شنیدم که لقمان سیه‌فام بود|نه تن‌پرور و نازک اندام بود}}
{{ب|یکی بنده‌ی خویش پنداشتش|زبون دید و در کار گل داشتش}}
{{ب|جفا دید و با جور و قهرش بساخت|به سالی سرایی ز بهرش بساخت}}
{{ب|چو پیش آمدش بنده‌ی رفته باز|ز لقمانش آمد نهیبی فراز}}
{{ب|به پایش در افتاد و پوزش نمود|بخندید لقمان که پوزش چه سود؟}}
{{ب|به سالی ز جورت جگر خون کنم|به یک ساعت از دل بدر چون کنم؟}}
{{ب|ولی هم ببخشایم ای نیکمرد|که سود تو ما را زیانی نکرد}}
{{ب|تو آباد کردی شبستان خویش|مرا حکمت و معرفت گشت بیش}}
{{ب|غلامی است در خیلم ای نیکبخت|که فرمایمش وقتها کار سخت}}
{{ب|دگر ره نیازارمش سخت، دل|چو یاد آیدم سختی کار گل}}
{{ب|هر آن کس که جور بزرگان نبرد|نسوزد دلش بر ضعیفان خرد}}
{{ب|گر از حاکمان سختت آید سخن|تو بر زیردستان درشتی مکن}}
{{پایان شعر}}

[[رده:بوستان سعدی در تواضع]]