نمایش مبدأ برای دیوان شمس/صحرا خوشست لیک چو خورشید فر دهد

{{سرصفحه
| عنوان = [[دیوان شمس (غزلیات)]]
| مؤلف = مولوی
| قسمت =(صحرا خوشست لیک چو خورشید فر دهد)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|صحرا خوشست لیک چو خورشید فر دهد|بستان خوشست لیک چو گلزار بر دهد}}
{{ب|خورشید دیگریست که فرمان و حکم او|خورشید را برای مصالح سفر دهد}}
{{ب|بوسه به او رسد که رخش همچو زر بود|او را نمی‌رسد که رود مال و زر دهد}}
{{ب|بنگر به طوطیان که پر و بال می‌زنند|سوی شکرلبی که به ایشان شکر دهد}}
{{ب|هر کس شکرلبی بگزیده‌ست در جهان|ما را شکرلبیست که چیزی دگر دهد}}
{{ب|ما را شکرلبیست شکرها گدای اوست|ما را شهنشهیست که ملک و ظفر دهد}}
{{ب|همت بلند دار اگر شاه زاده‌ای|قانع مشو ز شاه که تاج و کمر دهد}}
{{ب|برکن تو جامه‌ها و در آب حیات رو|تا پاره‌های خاک تو لعل و گهر دهد}}
{{ب|بگریز سوی عشق و بپرهیز از آن بتی|کو دلبری نماید و خون جگر دهد}}
{{ب|در چشم من نیاید خوبی هیچ خوب|نقاش جسم جان را غیبی صور دهد}}
{{ب|کی آب شور نوشد با مرغ‌های کور|آن مرغ را که عقل ز کوثر خبر دهد}}
{{ب|خود پر کند دو دیده ما را به حسن خویش|گر ماه آن ببیند در حال سر دهد}}
{{ب|در دیده گدای تو آید نگار خاک|حاشا ز دیده‌ای که خدایش نظر دهد}}
{{ب|خامش ز حرف گفتن تا بوک عقل کل|ما را ز عقل جزوی راه و عبر دهد}}
{{پایان شعر}}