نمایش مبدأ برای دیوان شمس/شادیی کان از جهان اندر دلت آید مخر

{{سرصفحه
| عنوان = [[دیوان شمس (غزلیات)]]
| مؤلف = مولوی
| قسمت =(شادیی کان از جهان اندر دلت آید مخر)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|شادیی کان از جهان اندر دلت آید مخر|شادیی کان از دلت آید زهی کان شکر}}
{{ب|بازخر جان مرا زین هر دو فراش ای خدا|پهلوی اصحاب کهفم خوش بخسبان بی‌خبر}}
{{ب|سایه شادیست غم غم در پی شادی دود|ترک شادی کن که این دو نسکلد از همدگر}}
{{ب|در پی روزست شب و اندر پی شادیست غم|چون بدیدی روز دان کز شب نتان کردن حذر}}
{{ب|تا پی غم می‌دوی شادی پی تو می‌دود|چون پی شادی روی تو غم بود بر ره گذر}}
{{ب|یاد می‌کن آن نهنگی را که ما را درکشد|تا نماند فهم و وهم و خوب و زشت و خشک و تر}}
{{ب|همچو شمع نخل بندان کتشش در خود کشد|کاغذ پرنقش و صورت درفتد در آب در}}
{{پایان شعر}}