نمایش مبدأ برای دیوان شمس/دوش چه خورده‌ای بگو ای بت همچو شکرم

{{سرصفحه
| عنوان = [[دیوان شمس (غزلیات)]]
| مؤلف = مولوی
| قسمت =(دوش چه خورده‌ای بگو ای بت همچو شکرم)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|دوش چه خورده‌ای بگو ای بت همچو شکرم|تا همه عمر بعد از این من شب و روز از آن خورم}}
{{ب|ای که ابیت گفته‌ای هر شب عند ربکم|شرح بده از آن ابا بیشتر ای پیمبرم}}
{{ب|گر تو ز من نهان کنی شعشعه جمال تو|نوبت ملک می زند ای قمر مصورم}}
{{ب|لذت نامه‌های تو ذوق پیام‌های تو|می نرود سوی لبم سخت شده‌ست در برم}}
{{ب|لابه کنم که هی بیا درده بانگ الصلا|او کتف این چنین کند که به درونه خوشترم}}
{{ب|گشت فضای هر سری میل دل و میسرش|شکر که عشق شد همه میل دل و میسرم}}
{{ب|گفتم عشق را شبی راست بگو تو کیستی|گفت حیات باقیم عمر خوش مکررم}}
{{ب|گفتمش ای برون ز جا خانه تو کجاست گفت|همره آتش دلم پهلوی دیده ترم}}
{{ب|رنگرزم ز من بود هر رخ زعفرانیی|چست الاقم و ولی عاشق اسب لاغرم}}
{{ب|غازه لاله‌ها منم قیمت کاله‌ها منم|لذت ناله‌ها منم کاشف هر مسترم}}
{{ب|او به کمینه شیوه‌ای صد چو مرا ز ره برد|خواجه مرا تو ره نما من به چه از رهش برم}}
{{ب|چرخ نداش می کند کز پی توست گردشم|ماه نداش می کند کز رخ تو منورم}}
{{ب|عقل ز جای می جهد روح خراج می دهد|سر به سجود می رود کز پی تو مدورم}}
{{ب|من که فضول این دهم وز فن خویش فربهم|ز آتش آفتاب او آب شده‌ست اکثرم}}
{{ب|بس کن ای فسانه گو سیر شدم ز گفت و گو|تا به سخن درآید آنک مست شده‌ست از او سرم}}
{{پایان شعر}}