نمایش مبدأ برای دیوان شمس/بریده شد از این جوی جهان آب

{{سرصفحه
| عنوان = [[دیوان شمس (غزلیات)]]
| مؤلف = مولوی
| قسمت =(بریده شد از این جوی جهان آب)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|بریده شد از این جوی جهان آب|بهارا بازگرد و وارسان آب}}
{{ب|از آن آبی که چشمه خضر و الیاس|ندیدست و نبیند آن چنان آب}}
{{ب|زهی سرچشمه‌ای کز فر جوشش|بجوشد هر دمی از عین جان آب}}
{{ب|چو باشد آب‌ها نان‌ها برویند|ولی هرگز نرست ای جان ز نان آب}}
{{ب|برای لقمه‌ای نان چون گدایان|مریز از روی فقر ای میهمان آب}}
{{ب|سراسر جمله عالم نیم لقمه‌ست|ز حرص نیم لقمه شد نهان آب}}
{{ب|زمین و آسمان دلو و سبویند|برون‌ست از زمین و آسمان آب}}
{{ب|تو هم بیرون رو از چرخ و زمین زود|که تا بینی روان از لامکان آب}}
{{ب|رهد ماهی جان تو از این حوض|بیاشامد ز بحر بی‌کران آب}}
{{ب|در آن بحری که خضرانند ماهی|در او جاوید ماهی جاودان آب}}
{{ب|از آن دیدار آمد نور دیده|از آن بام‌ست اندر ناودان آب}}
{{ب|از آن باغ‌ست این گل‌های رخسار|از آن دولاب یابد گلستان آب}}
{{ب|از آن نخل‌ست خرماهای مریم|نه ز اسباب‌ست و زین ابواب آن آب}}
{{ب|روان و جانت آنگه شاد گردد|کز این جا سوی تو آید روان آب}}
{{ب|مزن چوبک دگر چون پاسبانان|که هست این ماهیان را پاسبان آب}}
{{پایان شعر}}