نمایش مبدأ برای دیوان شمس/باز درآمد طبیب از در رنجور خویش

{{سرصفحه
| عنوان = [[دیوان شمس (غزلیات)]]
| مؤلف = مولوی
| قسمت =(باز درآمد طبیب از در رنجور خویش)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|باز درآمد طبیب از در رنجور خویش|دست عنایت نهاد بر سر مهجور خویش}}
{{ب|بار دگر آن حبیب رفت بر آن غریب|تا جگر او کشید شربت موفور خویش}}
{{ب|شربت او چون ربود گشت فنا از وجود|ساقی وحدت بماند ناظر و منظور خویش}}
{{ب|نوش ورا نیش نیست ور بودش راضیم|نیست عسل خواره را چاره ز زنبور خویش}}
{{ب|این شب هجران دراز با تو بگویم چراست|فتنه شد آن آفتاب بر رخ مستور خویش}}
{{ب|غفلت هر دلبری از رخ خود رحمتست|ور نه ببستی نقاب بر رخ مشهور خویش}}
{{ب|عاشق حسن خودی لیک تو پنهان ز خود|خلعت وصلت بپوش بر تن این عور خویش}}
{{ب|شکر که خورشید عشق رفت به برج حمل|در دل و جان‌ها فکند پرورش نور خویش}}
{{ب|شکر که موسی برست از همه فرعونیان|باز به میقات وصل آمد بر طور خویش}}
{{ب|عیسی جان دررسید بر سر عازر دمید|عازر از افسون او حشر شد از گور خویش}}
{{ب|باز سلیمان رسید دیو و پری جمع شد|بر همه شان عرضه کرد خاتم و منشور خویش}}
{{ب|ساقی اگر بایدت تا کنم این را تمام|باده گویا بنه بر لب مخمور خویش}}
{{پایان شعر}}