نمایش مبدأ برای دیوان شمس/ای ساقی روشن دلان بردار سغراق کرم

{{سرصفحه
| عنوان = [[دیوان شمس (غزلیات)]]
| مؤلف = مولوی
| قسمت =(ای ساقی روشن دلان بردار سغراق کرم)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|ای ساقی روشن دلان بردار سغراق کرم|کز بهر این آورده‌ای ما را ز صحرای عدم}}
{{ب|تا جان ز فکرت بگذرد وین پرده‌ها را بردرد|زیرا که فکرت جان خورد جان را کند هر لحظه کم}}
{{ب|ای دل خموش از قال او واقف نه‌ای ز احوال او|بر رخ نداری خال او گر چون مهی ای جان عم}}
{{ب|خوبی جمال عالمان وان حال حال عارفان|کو دیده کو دانش بگو کو گلستان کو بوی و شم}}
{{ب|زان می که او سرکه شود زو ترش رویی کی رود|این می مجو آن می بجو کو جام غم کو جام جم}}
{{ب|آن می بیار ای خوبرو کاشکوفه‌اش حکمت بود|کز بحر جان دارد مدد تا درج در شد زو شکم}}
{{ب|بر ریز آن رطل گران بر آه سرد منکران|تا سردشان سوزان شود گردد همه لاشان نعم}}
{{ب|گر مجسم خالی بدی گفتار من عالی بدی|یا نور شو یا دور شو بر ما مکن چندین ستم}}
{{ب|مانند درد دیده‌ای بر دیده برچفسیده‌ای|ای خواجه برگردان ورق ور نه شکستم من قلم}}
{{ب|هر کس که هایی می کند آخر ز جایی می کند|شاهی بود یا لشکری تنها نباشد آن علم}}
{{ب|خالی نمی‌گردد وطن خالی کن این تن را ز من|مستست جان در آب و گل ترسم که درلغزد قدم}}
{{ب|ای شمس تبریزی ببین ما را تو این نعم المعین|ای قوت پا در روش وی صحت جان در سقم}}
{{پایان شعر}}