نمایش مبدأ برای دیوان شمس/اگر تو عاشق عشقی و عشق را جویا

{{سرصفحه
| عنوان = [[دیوان شمس (غزلیات)]]
| مؤلف = مولوی
| قسمت =(اگر تو عاشق عشقی و عشق را جویا)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|اگر تو عاشق عشقی و عشق را جویا|بگیر خنجر تیز و ببر گلوی حیا}}
{{ب|بدتنک سد عظیم است در روش ناموس|حدیث بی‌غرض است این قبول کن به صفا}}
{{ب|هزار گونه جنون از چه کرد آن مجنون|هزار شید برآورد آن گزین شیدا}}
{{ب|گهی قباش درید و گهی به کوه دوید|گهی ز زهر چشید و گهی گزید فنا}}
{{ب|چو عنکبوت چنان صیدهای زفت گرفت|ببین چه صید کند دام ربی الاعلی}}
{{ب|چو عشق چهره لیلی بدان همه ارزید|چگونه باشد اسری به عبده لیلا}}
{{ب|ندیده‌ای تو دواوین ویسه و رامین|نخوانده‌ای تو حکایات وامق و عذرا}}
{{ب|تو جامه گرد کنی تا ز آب تر نشود|هزار غوطه تو را خوردنی‌ست در دریا}}
{{ب|طریق عشق همه مستی آمد و پستی|که سیل پست رود کی رود سوی بالا}}
{{ب|میان حلقه عشاق چون نگین باشی|اگر تو حلقه به گوش تکینی ای مولا}}
{{ب|چنانک حلقه به گوش است چرخ را این خاک|چنانک حلقه به گوش است روح را اعضا}}
{{ب|بیا بگو چه زیان کرد خاک از این پیوند|چه لطف‌ها که نکرده‌ست عقل با اجزا}}
{{ب|دهل به زیر گلیم ای پسر نشاید زد|علم بزن چو دلیران میانه صحرا}}
{{ب|به گوش جان بشنو از غریو مشتاقان|هزار غلغله در جو گنبد خضرا}}
{{ب|چو برگشاید بند قبا ز مستی عشق|توهای و هوی ملک بین و حیرت حورا}}
{{ب|چه اضطراب که بالا و زیر عالم راست|ز عشق کوست منزه ز زیر و از بالا}}
{{ب|چو آفتاب برآمد کجا بماند شب|رسید جیش عنایت کجا بماند عنا}}
{{ب|خموش کردم ای جان جان جان تو بگو|که ذره ذره ز عشق رخ تو شد گویا}}
{{پایان شعر}}