نمایش مبدأ برای دیوان شمس/آن زلف مسلسل را گر دام کنی حالی

{{سرصفحه
| عنوان = [[دیوان شمس (غزلیات)]]
| مؤلف = مولوی
| قسمت =(آن زلف مسلسل را گر دام کنی حالی)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|آن زلف مسلسل را گر دام کنی حالی|در عشق جهانی را بدنام کنی حالی}}
{{ب|می‌جوش ز سر گیرد خمخانه به رقص آید|گر از شکرقندت در جام کنی حالی}}
{{ب|از چشم چو بادامت در مجلس یک رنگی|هر نقل که پیش آید بادام کنی حالی}}
{{ب|حاشا ز عطای تو کان نسیه بود ای جان|گر تشنه بود صادق انعام کنی حالی}}
{{ب|ای ماه فلک پیما از منزل ما تا تو|صدساله ره ار باشد یک گام کنی حالی}}
{{ب|از لطف تو از عقرب صد شیر بجوشیده|و آن کره گردون را هم رام کنی حالی}}
{{ب|بر بام فلک صد در بگشاید و بنماید|گر حارس بامت را بر بام کنی حالی}}
{{ب|هر خام شود پخته هم خوانده شود تخته|گر صبح رخت جلوه در شام کنی حالی}}
{{پایان شعر}}