نمایش مبدأ برای خــرقۀ صــد پاره فخر شیرازی

<br />{{شعر}}<br />{{ب|آتش عشق تو تنها نه مرا خانه بسوخت |    شعله ور گشت و بسی خانه و کاشانه بسوخت}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|روز هجر آتش حرمان شب وصل آتش شوق |  شمع سان این تنم آن رخ چو پروانه بسوخت}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|شد عیان برقی از آن برقع و بر عالم زد |  زان میان خرمن صبر من دیوانه بسوخت}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|آن چراغی که از آن کلبۀ ما روشن شد |   مسجد و مصطبه و کعبه و بتخانه بسوخت}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|خویش و بیگانه به ما رشک ببردند و غریب |  آشنا را دل از آن آتش و بیگانه بسوخت}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|ساقیا خیز و فرو ریز به جام آن آتش |    که از آن خانۀ عقل من فرزانه بسوخت}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|خرّم آن روز که آن خسرو فیروز آمد |فخر این '''خرقۀ صد پاره''' به شکرانه بسوخت}}<br />{{پایان شعر}}