نمایش مبدأ برای خاقانی (قصاید)/جام طرب کش که صبح کام برآمد

{{سرصفحه
| عنوان = [[خاقانی (قصاید)]]
| مؤلف = خاقانی
| قسمت =(جام طرب کش که صبح کام برآمد)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|جام طرب کش که صبح کام برآمد|خنده‌ی صبح از دهان جام برآمد}}
{{ب|صبح فلک بین که بر موافقت جام|دم زد و بوی میش ز کام برآمد}}
{{ب|مهره‌ی شادی نشست و ششدره برخاست|نقش سه شش بر سه زخم کام برآمد}}
{{ب|داو طرب کن تمام خاصه که اکنون|عده‌ی خاتون خم تمام برآمد}}
{{ب|ما و شکر ریز عیش کز در خمار|نامزد خرمی به بام برآمد}}
{{ب|ساغر گلفام خواه کز دهن کوس|نغمه‌ی گلبام وقت بام برآمد}}
{{ب|بلبله کبکی است خون گرفته به منقار|کز دهنش ناله‌ی حمام برآمد}}
{{ب|گاو سفالین که آب لاله‌ی تر خورد|ارزن زرینش از مسام برآمد}}
{{ب|زآن می گلگون که بید سوخته پرورد|بوی گل و مشکبید خام برآمد}}
{{ب|در صف دریا کشان بزم صبوحی|جام چو کشتی کش خرام بر آمد}}
{{ب|خوان صبوحی به شیب مقرعه کن لاش|کابرش روز آتشین ستام برآمد}}
{{ب|بود فلک جام رنگ و جام فلک سان|روز ندانم که از کدام برآمد}}
{{ب|دست قراسنقر فلک سپر افکند|خنجر آقسنقر از نیام برآمد}}
{{ب|گوش رباب از هوا پیام طرب داشت|از سه زبان راز آن پیام برآمد}}
{{ب|حلقه‌ی ابریشم است موی خوش چنگ|چون مه نو کز خط ظلام برآمد}}
{{ب|گر چه تن چنگ شبه ناقه‌ی لیلی است|ناله‌ی مجنون ز چنگ رام برآمد}}
{{ب|بیست و چهارش زمام ناقه و لیکن|ناله نه از ناقه از زمام برآمد}}
{{ب|نای چو شه زاده‌ی حبش که ز نه چشم|بانگش از آهنگ ده غلام برآمد}}
{{ب|از پی دستینه‌ی رباب کف می|چون گهر عقد یک نظام برآمد}}
{{ب|بهر حلی‌های گوش و گردن بر بط|سیم و زر از ساغر و مدام برآمد}}
{{ب|از حیوان شکار گاه دف آواز|تهنیت شاه را مدام برآمد}}
{{ب|شاه عجم رکن دین کز آیت عدلش|نام عجم روضة السلام برآمد}}
{{ب|ناصر اسلام سیف دین که ز حکمش|بر سر دهر حرون لگام برآمد}}
{{ب|رستم ثانی که در طبیعتش اول|دانش زال و دهای سام بر آمد}}
{{ب|صیت جلالش به شرق و غرب بپیچید|شکر نوالش ز سام و حام برآمد}}
{{ب|پهلو ایران گرفت رقعه‌ی ملکت|وز دگران بانگ شاهقام برآمد}}
{{ب|دام به دریا فکنده بود سلیمان|خازن انگشتری به دام برآمد}}
{{ب|ذات جهان پهلوانش صبح جلال است|کز افق چرخ احتشام برآمد}}
{{ب|در کنف صبح فر میر محمد|راست چو خورشید نور تام برآمد}}
{{ب|تاجوری یافت تخت و ملکت ایران|تا ز برش سیدالانام برآمد}}
{{ب|گر پدر از تخت ملک شد پسر اینک|بر زبر تخت احترام برآمد}}
{{ب|گر علم صبح آب رنگ فروشد|رایت خورشید نارفام برآمد}}
{{ب|تارک گشتاسب یافت افسر لهراسب|زال همایون به تخت سام برآمد}}
{{ب|نوبت کاوس شد چو پای منوچهر|بر سر کرسی احتشام برآمد}}
{{ب|روز به مغرب شده چو مملکت او|ماه چو بدر از حجاب شام برآمد}}
{{ب|آرزوی جان ملک عدل و همم بود|از ملک عادل همام برآمد}}
{{ب|دولت شروان کلید دولت او بود|زآن همه کارش به انتظام برآمد}}
{{ب|گر چه محمد پیمبری به عرب یافت|صبح کمالش ز حد شام برآمد}}
{{ب|دیر زی ای بحر کف که عطسه‌ی جودت|چشمه‌ی مهر است کز غمام برآمد}}
{{ب|مژده ده ای تاجور که ینصرک الله|فال تو از مصحف دوام برآمد}}
{{ب|تا که حسامت قوام ملک عجم شد|آه ز اعدای ناقوام برآمد}}
{{ب|چون نم ژاله ز خایه از تف خورشید|جان حسود از تف حسام برآمد}}
{{ب|جرم زمین تا قرار یافت ز عدلت|بس نفس شکر کز هوام برآمد}}
{{ب|دوش چنین دیده‌ام به خواب که نخلی|بر لب دریا در آن مقام برآمد}}
{{ب|نخل موصل شده ترنج و رطب داشت|سایه و شایه‌ش فراخ و تام برآمد}}
{{ب|مرغی دیدم گرفته نامه به منقار|کز بر آن نخل شادکام برآمد}}
{{ب|بود یکی منبر از رخام بر نخل|پیری بر منبر رخام برآمد}}
{{ب|نامه ز منقار مرغ بستد و برخواند|نعره‌ی تحسین ز خاص و عام برآمد}}
{{ب|من به تعجب به خود فروشده زین خواب|کز خضر آواز السلام برآمد}}
{{ب|جستم و این خواب پیش خضر بگفتم|از نفسش اصدق الکلام برآمد}}
{{ب|گفت که نخل است رکن دین که ز نصرت|شهپر عنقاش بر سهام برآمد}}
{{ب|مرغ بقا دان و نامه بخت کز این دو|کار دو ملک از یک اهتمام برآمد}}
{{ب|منبر تخت است و پیر مشتری چرخ|کز بر تختش سه چار گام برآمد}}
{{ب|ای درت آن آسمان که از افق او|کوکب بهروزی کرام برآمد}}
{{ب|از دم خلق تو در مسدس گیتی|بوی مثلث به هر مشام برآمد}}
{{ب|ملک تو کشتی است چرخ نوح کهن سال|کش ز شب و روز حام و سام برآمد}}
{{ب|عیسی عهدی که از تو قالب ملکت|چون تن عازر به یک قیام برآمد}}
{{ب|رو که ز میخ سرای پرده‌ی قدرت|فلکه‌ی این نیل گون خیام برآمد}}
{{ب|قدر محیط کفت جهان چه شناسد|کو به سراب کف لام برآمد}}
{{ب|از نفس مشک هیچ حظ و خبر نیست|مغز جعل را که با زکام برآمد}}
{{ب|از سر تیغت که ماه ازوست برص دار|برتن شیر فلک جذام برآمد}}
{{ب|خوان ددان را به کاسه‌ی سر اعدا|زآتش شمشیر تو طعام برآمد}}
{{ب|بر درت از بس که جن و انس و ملک هست|جان شیاطین ز ازدحام برآمد}}
{{ب|گوئی کانبوه حافظان مناسک|گرد در مسجد الحرام برآمد}}
{{ب|از حرمت هر کبوتری که بپرید|نامه‌ی او عنبرین ختام برآمد}}
{{ب|سهم تو در زین کشید پشت زمین را|گر چه ز من بود قعده رام برآمد}}
{{ب|بحر محیط از زمین بزاد و عجب نیست|کان خوی ازین مرکب جمام برآمد}}
{{ب|زایجه‌ی طالعت مطالعه کردم|سلطنت از موضع السهام برآمد}}
{{ب|آرزوی حضرت تو دارم اگر چه|صبح من از غم به رنگ شام برآمد}}
{{ب|در ره خدمت درست عهدم لیکن|نام من از نامه‌ی سقام برآمد}}
{{ب|هست نیازم ز جان و آن دگر کس|از زر و سیم جهان حطام برآمد}}
{{ب|گوهر جان وام کردم از پی تحفه|تحفه بزرگ است از آن به وام برآمد}}
{{ب|پیش چنین تحفه کو تمیمه‌ی عقل است|واحزن از جان بوتمام برآمد}}
{{ب|گوهر سحر حلال من شکند آنک|گوهرش از نطفه‌ی حرام برآمد}}
{{ب|دزد بیان من است هر که در این عهد|بر سمت شاعریش نام برآمد}}
{{ب|نیم شبت چون صف خواص دعا گفت|هر نفسی آمینی از عوام برآمد}}
{{ب|باد جهانت به کام کز ظفر تو|کامه‌ی صد جان مستهام برآمد}}
{{ب|ملک جهان ران که بر صحیفه‌ی ایام|مدت عمرت هزار عام برآمد}}
{{پایان شعر}}

[[رده:قصیده‌های خاقانی]]