نمایش مبدأ برای حافظ (غزلیات)/تو مگر بر لب آبی به هوس بنشینی

{{سرصفحه
| عنوان = [[حافظ (غزلیات)]]
| مؤلف = حافظ
| قسمت =(تو مگر بر لب آبی به هوس بنشینی)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|تو مگر بر لب آبی به هوس بنشینی|ور نه هر فتنه که بینی همه از خود بینی}}
{{ب|به خدایی که تویی بنده بگزیده او|که بر این چاکر دیرینه کسی نگزینی}}
{{ب|گر امانت به سلامت ببرم باکی نیست|بی دلی سهل بود گر نبود بی‌دینی}}
{{ب|ادب و شرم تو را خسرو مه رویان کرد|آفرین بر تو که شایسته صد چندینی}}
{{ب|عجب از لطف تو ای گل که نشستی با خار|ظاهرا مصلحت وقت در آن می‌بینی}}
{{ب|صبر بر جور رقیبت چه کنم گر نکنم|عاشقان را نبود چاره بجز مسکینی}}
{{ب|باد صبحی به هوایت ز گلستان برخاست|که تو خوشتر ز گل و تازه‌تر از نسرینی}}
{{ب|شیشه بازی سرشکم نگری از چپ و راست|گر بر این منظر بینش نفسی بنشینی}}
{{ب|سخنی بی‌غرض از بنده مخلص بشنو|ای که منظور بزرگان حقیقت بینی}}
{{ب|نازنینی چو تو پاکیزه دل و پاک نهاد|بهتر آن است که با مردم بد ننشینی}}
{{ب|سیل این اشک روان صبر و دل حافظ برد|بلغ الطاقه یا مقله عینی بینی}}
{{ب|تو بدین نازکی و سرکشی ای شمع چگل|لایق بندگی خواجه جلال الدینی}}
{{پایان شعر}}

[[رده:غزلیات حافظ]]