نمایش مبدأ برای اوحدی مراغه‌ای (غزلیات)/اول فطرت که نقش صورت چین بسته‌اند

{{سرصفحه
| عنوان = [[اوحدی مراغه‌ای (غزلیات)]]
| مؤلف = اوحدی مراغه‌ای
| قسمت =(اول فطرت که نقش صورت چین بسته‌اند)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|اول فطرت که نقش صورت چین بسته‌اند|مهر رویت در میان جان شیرین بسته‌اند}}
{{ب|زان نمکدان لب شیرین شورانگیز تو|دانه‌ی خال سیه بر قرص سیمین بسته‌اند}}
{{ب|تا کسی از باغ حسنت شاخ سنبل نشکند|زنگیان زلف تو بر ماه پرچین بسته‌اند}}
{{ب|جز به چشم ترک مستت خون مردم کس نریخت|تا بنای کفر را در چین و ماچین بسته‌اند}}
{{ب|عندلیبان چمن را تا کند زار و نزار|چاوشان چشم مستت بر گل آذین بسته‌اند}}
{{ب|بر امید خواب مستی دوش بر طرف چمن|بلبلان بوستان از غنچه بالین بسته‌اند}}
{{ب|تا نقاب از آفتاب طلعتت بر داشتند|اوحدی را خواب خوش از چشم غمگین بسته‌اند}}
{{پایان شعر}}

[[رده:غزلیات اوحدی مراغه‌ای]]