نمایش مبدأ برای انوری (قصاید)/شهر پرفتنه و پر مشغله و پر غوغاست

{{سرصفحه
| عنوان = [[انوری (قصاید)]]
| مؤلف = انوری
| قسمت =(شهر پرفتنه و پر مشغله و پر غوغاست)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|شهر پرفتنه و پر مشغله و پر غوغاست|سید و صدر جهان بار ندادست کجاست}}
{{ب|دیر شد دیر که خورشید فلک روی نمود|چیست امروز که خورشید زمین ناپیداست}}
{{ب|بارگاهش ز بزرگان و ز اعیان پر شد|او نه بر عادت خود روی نهان کرده چراست}}
{{ب|دوش گفتند که رنجور ترک بود آری|بار نادادنش امروز بر آن قول گواست}}
{{ب|پرده دارا تو یکی درشو و احوال بدان|تا چگونه است بهش هست که دلها درواست}}
{{ب|ور ترا بار بود خدمت ما هم برسان|مردمی کن بکن این کار که این کار شماست}}
{{ب|ور توانی که رهی بازدهی به باشد|تا درآییم و سلامیش کنیم ار تنهاست}}
{{ب|ور چنانست که حالیست نه بر وفق مراد|خود مگو برگ نیوشیدن این حال کراست}}
{{ب|که تواند که به اندیشه درآرد به جهان|کز جهان آنکه جهان صد یک ازو بود جداست}}
{{ب|وانکه باقی به مدد دادن جاهش بودی|نعمت و ایمنی امروز نه در حال بقاست}}
{{ب|وانکه برخاست ازو رسم بدی چون بنشست|چون چنین است بهین کاری تسلیم و رضاست}}
{{ب|آفریده چکند گر نکشد بار قضا|کافرینش همه در سلسله‌ی بند قضاست}}
{{ب|والی ما که سپهر است ولایت سوز است|وای کین والی سوزنده به غایت والاست}}
{{ب|اجل از بارخدای اجل اندر نگذشت|گر تو گویی که ز من درگذرد این سوداست}}
{{ب|چه توان کرد برون شد ز قضا ممکن نیست|دامن از عمر بیفشاند و به یک ره برخاست}}
{{ب|ای ز اولاد پیمبر وسط عقد مپرس|کز فراق تو بر اولاد پیمبر چه عناست}}
{{ب|وی دو قرن از کرمت برده جهان برگ و نوا|تو چه دانی که جهان بی‌تو چه بی‌برگ و نواست}}
{{ب|به وفات تو جهان ماتم اولاد رسول|تازه‌تر کرد مگر سلخ رجب عاشوراست}}
{{ب|از فنای چو تویی گشت مبرهن ما را|که تر و خشک جهان رهرو سیلاب فناست}}
{{ب|با تو گیتی چو جفا کرد وفا با که کند|وین عجب نیست که خود عادت او جمله جفاست}}
{{ب|دایه‌ی دهر نپرورد کسی را که نخورد|بینی ای دوست که این دایه چه بی‌مهر و وفاست}}
{{ب|گرچه خلقی ز جفاهای فلک مجروحند|اندرین دور که شب حامل تشویش و بلاست}}
{{ب|بلخ را هیچ قفایی چو وفات تو نبود|آخر ای دور فلک وقت بدان این چه قفاست}}
{{ب|رفتی و با تو کمالی که جهان داشت ببرد|گر جهان را پس از این ناقص خوانیم سزاست}}
{{ب|کی دهد کار جهان نور و تو غایب ز جهان|شب و خورشید بهم هر دو کجا آید راست}}
{{ب|تنگ بودی ز بزرگیت جهان وین معنی|داند آنکس که به اسباب بزرگی داناست}}
{{ب|وین عجب‌تر که کنون بی‌تو از آن تنگترست|زانکه از درد تو خالی نه خلا ونه ملاست}}
{{ب|گرچه در هر جگری درد و غمت بیخی زد|که شبان‌روزی چون ذکر تو در نشو و نماست}}
{{ب|ما چه دانیم که از ما چه سعادت بگذشت|وان تصور نه به اندازه‌ی این سینه‌ی ماست}}
{{ب|کیست با این همه کز ناله‌ی زارش همه شب|سقف گردون نه پر از ولوله‌ی صوت و صداست}}
{{ب|کیست ای بوده چو دریا و چو ابرت دل و دست|کز فراقت نه مژه ابرو کنارش دریاست}}
{{ب|تا جهان را نگذاری ز چنان جاه یتیم|که یتیمی جهان گرچه نه طفلست خطاست}}
{{ب|تا به خاک اندر آرام نگیری که سپهر|همچنان در طلب خدمت تو ناپرواست}}
{{ب|ای دریغا که ز تو درد دلی ماند به دست|وانکه این درد نه دردیست که درمانش دواست}}
{{ب|ای دریغا که غم هجر و غم رفتن تو|نیست آن شب که درو هیچ امید فرداست}}
{{ب|ای دریغا که ثناها به دعا باز افتاد|چون چنین است بهین ذکر درین حال دعاست}}
{{ب|یاربش در کنف لطف خدایی خوددار|کان چنان لطفی کان درخور آنست تراست}}
{{ب|چون رهانیدی از این تفرقها جمعش کن|با که با اهل عبا زانکه هم از اهل عباست}}
{{ب|ور به گیتی نظری کرد برو تنگ مکن|که جهان دجله شد و ما همه را استسقاست}}
{{پایان شعر}}

[[رده:قصیده‌ها انوری]]