سعدی (ملحقات و مفردات)/قیامتست سفر کردن از دیار حبیب

'

سعدی (ملحقات و مفردات) (قیامتست سفر کردن از دیار حبیب) از سعدی

'

قیامتست سفر کردن از دیار حبیب		مرا همیشه قضا را قیامتست نصیب
به ناز خفته چه داند که دردمند فراق		به شب چه می‌گذراند علی‌الخصوص غریب ؟
به قهر می‌روم و نیست آن مجال که باز		به شهر دوست قدم در نهم ز دست رقیب
پدر به صبر نمودن مبالغت می‌کرد		ک ای پسر بس ازین روزگار بی‌ترتیب
جواب دادم ازین ماجرا که ای باب		چو درد من نپذیرد دوا به جهد طبیب
مدار توبه توقع ز من که در مسجد		سماع چنگ تأمل کنم نه وعظ خطیب
به مکتب ارچه فرستادیم نکو نامد		گرفته ناخن چکنم به زخم چوب ادیب
هنوز بوی محبت ز خاکم آید اگر		جدا شود به لحد بند بندم از ترکیب
به اختیارندارد سر سفر سعدی		ستم غریب نباشد ز روزگار عجیب