پروین اعتصامی (مثنویات و تمثیلات و مقطعات)/کبوتری، سحر اندر هوای پروازی

'

پروین اعتصامی (مثنویات و تمثیلات و مقطعات) (کبوتری، سحر اندر هوای پروازی) از پروین اعتصامی

'

کبوتری، سحر اندر هوای پروازی		ببام لانه بیاراست پر، ولی نپرید
رسید بر پرش از دور، ناوکی جانسوز		مبرهن است کازان طعنه بر دلش چه رسید
شکسته شد پر و بالی، نزار گشت تنی		گسست رشته‌ی امیدی و رگی بدرید
گذشت بر در آن لانه، شامگه زاغی		طبیب گشت، چه رنجوری کبوتر دید
برفت خار و خس آورد و سایبانی ساخت		برای راحت بیمار خویش، بس کوشید
هزار گونه ستم دید، تا بروزن و بام		ز برگهای درختان سبز پرده کشید
ز جویبار، بمنقار خویش آب ربود		بباغ، کرد ره و میوه‌ای ز شاخه چید
گهی پدر شد و گه مادر و گهی دربان		طعام داد و نوازش نمود و ناله شنید
ببرد آنهمه بار جفا که تا روزی		ز درد و خستگی و رنج، دردمند رهید
بزاغ گفت: چه نسبت سپید را بسیاه		ترا بیاری بیگانگان، چه کس طلبید
بگفت: نیت ما اتفاق و یکرنگی است		تفاوتی نکند خدمت سیاه و سفید
ترا چو من، بدل خرد، مهر و پیوندیست		مرا بسان تو، در تن رگ و پی است و ورید
صفای صحبت و آئین یکدلی باید		چه بیم، گر که قدیم است عهد، یا که جدید
ز نزد سوختگان، بی‌خبر نباید رفت		زمان کار نباید به کنج خانه خزید
غرض، گشودن قفل سعادتست بجهد		چه فرق، گر زر سرخ و گر آهن است کلید