وزارت رفاه اجتماعی

از مشروطه
پرش به ناوبری پرش به جستجو
دانشکده‌ها دولت شاهنشاهی ایران

انستیتوها

مدرسه‌های عالی
برنامه عمرانی پنجم/سال ۱۳۵۳ خورشیدی فروردین تا خرداد ماه

وزارت رفاه اجتماعی

۳۱ اردیبهشت ماه ۱۳۵۳ لایحه تشکیل وزارت رفاه اجتماعی از سوی دولت تقدیم مجلس شورای ملی شد. بر پایه این لایحه ۹ ماده‌ای سازمان بیمه‌های اجتماعی و واحدهای وابسته به آن ـ بانک رفاه کارگران ـ سازمان حمایت کارمندان ـ انجمن توان‌بخشی از وزارت کار و امور اجتماعی، سازمان بیمه‌های اجتماعی روستاییان از وزارت تعاون و امور روستاها، سازمان تأمین خدمات درمانی ـ امور مربوط به درمان و توان بخشی معتادین و واحدهای مربوطه و امور مربوط به بیماران روانی از وزارت بهداری به وزارت رفاه می‌پیوندند. با بودجه، دارایی، کارکنان و ارگان و شوراهای قانونی این سازمان‌ها نیز از وزارتخانه‌های قبلی جدا و به وزارت رفاه اجتماعی جا به جا می‌شود.

در این لایحه خویشکاری‌های وزارت رفاه چنین آمده است: برای فراهم آوردن و گسترش خدمات رفاهی و همچنین ایجاد هماهنگی و نظام مطلوب و اعمال نظارت و راهنمایی نسبت به این قبیل فعالیت‌ها وزارت رفاه اجتماعی با تشکیلات لازم برای انجام وظایف زیر تشکیل می‌گردد:

● تأمین خدمات درمانی کشور به استثنای خدمات بهداشتی توأم با خدمات درمانی سرپایی در کلیه روستاها و همچنین خدمات فوق در مورد افراد و گروه‌های بیمه نشده در شهرها که آن خویشکاری وزارت بهداری خواهد بود.

● فراهم نمودن تأمین‌های اجتماعی از قبیل ایجاد و گسترش صندوق‌های حمایت، برقراری مستمری‌ها و نیز دادن انواع کمک‌ها به افراد و خانواده‌های نیازمند به استثنای صندوق‌های بازنشستگی کارکنان دولت و سازمان‌ها و شرکت‌های دولتی.

● ارائه خدمات رفاهی برای کلیه گروه‌های سنی و خانواده‌ها از طریق ایجاد و تعمیم مراکز رفاه خانواده، مهدهای کودک، خانه‌ها و باشگاه‌های جوانان و پیران.

● ارائه خدمات توانبخشی ـ نسبت به معلولین جسمی و روانی و اجتماعی.

● نظارت و ایجاد هماهنگی نسبت به دستگاه‌ها و سازمان‌های رفاهی غیردولتی و تعیین ضوابط و برنامه و روش‌های دستگاه‌های مزبور و آموزش و راهنمایی لازم.

● درمان معتادان به مواد مخدر و الکل و توانبخشی آنان.


براساس مفاد این لایحه سایر تکالیف و خدمات رفاهی که به وسیله وزارتخانه‌ها و مؤسسات و دستگاه‌های دولتی انجام می‌گردد به پیشنهاد وزارت رفاه اجتماعی و تصویب هیئت وزیران با کارکنان و اعتبارات مربوط به آنها به این وزارت جا به جا می‌شود و کلیه اختیارات و مسئولیت‌هایی که براساس قوانین و مقررات مختلف به وزارتخانه با وزیر مربوط سپرده شده بود عیناً به وزارت و وزیر رفاه اجتماعی واسپرده می‌گردد. در لایحه تأسیس وزارت رفاه آمده است که شورای عالی رفاه اجتماعی مرکب از:

  1. وزیر رفاه اجتماعی،
  2. وزیر بهداری،
  3. وزیر آموزش و پرورش، کشور،
  4. وزیر تعاون و امور روستاها،
  5. وزیر کار و امور اجتماعی،
  6. وزیر مشاور و رئیس سازمان برنامه و بودجه،
  7. وزیر علوم و آموزش عالی،
  8. وزیر اقتصاد و دارایی،
  9. مدیرعامل سازمان شیروخورشید سرخ ایران،
  10. مدیرعامل سازمان شاهنشاهی خدمات اجتماعی

که اساسنامه آن به تصویب هیئت وزیران خواهد رسید، تشکیل می‌گردد. تعیین خطوط اساسی فعالیت‌های رفاه اجتماعی و همچنین تجویز فعالیت سازمان‌های رفاهی غیردولتی با شورای عالی رفاه اجتماعی است. از تاریخ تصویب قانون تأسیس وزارت رفاه تشکیل هر نوع سازمان رفاه غیردولتی منوط به رعایت ضوابط مقرر این قانون شده، از سوی وزارت رفاه اجتماعی و اخذ پروانه کار از این وزارت می‌باشد. وزارت رفاه اجتماعی مکلف خواهد بود از ادامه فعالیت مؤسسات رفاهی که طبق ضوابط تعیین‌شده عمل نمی‌کنند جلوگیری نماید.