وحشی بافقی (غزلیات)/هجران رفیق بخت زبون کسی مباد

'

وحشی بافقی (غزلیات) (هجران رفیق بخت زبون کسی مباد) از وحشی بافقی

'

هجران رفیق بخت زبون کسی مباد		خصمی چنین دلیر به خون کسی مباد
یارب حریف گرم کنی همچو آرزو		گرم اختلاط داغ درون کسی مباد
این شعله‌های ظاهر و باطن گداز هجر		پیراهن درون و برون کسی مباد
آن گریه‌های شوق که غلتید کوه از و		سیل بنای صبر و سکون کسی مباد
سد بند شوق پاره کند زور آرزو		یارب که بخت شور و جنون کسی مباد
نعلم به نام جمله‌ی اجزا در آتش است		جادوی او به فکر فسون کسی مباد
وحشی هزار بادیه دورم ز کعبه کرد		این بخت بد که راهنمون کسی مباد