وحشی بافقی (غزلیات)/ناز برگیرد کمان در وقت ترکش بستنت

'

وحشی بافقی (غزلیات) (ناز برگیرد کمان در وقت ترکش بستنت) از وحشی بافقی

'

ناز برگیرد کمان در وقت ترکش بستنت		فتنه پاکوبان شود هنگام ابرش جستنت
لاله آتشناک رویاند ز آب و خاک دشت		ز آب خوی رخساره از گرد سواری شستنت
پیش دست و قبضه‌ات میرم که خوش مردم کش است		در کمان ناز تیر دلبری پیوستنت
تا چه آتشها کند بر هر سر کویی بلند		شوخی طبع تو و یک جا دمی نشستنت
وحشیم من جای من میدانگه نخجیر تست		نیستم صیدی که باید کشت و باید خستنت