وحشی بافقی (غزلیات)/من اندوهگین را قصد جان کردی ، نکو کردی

'

وحشی بافقی (غزلیات) (من اندوهگین را قصد جان کردی ، نکو کردی) از وحشی بافقی

'

من اندوهگین را قصد جان کردی ، نکو کردی		رقیبان را به قتلم شادمان کردی ، نکو کردی
به کنج کلبه‌ی ویران غم نومیدم افکندی		مرا با جغد محنت همزبان کردی ، نکو کردی
ز کوی خویشتن راندی مرا از سنگ محرومی		ز دستت آنچه می‌آمد چنان کردی ، نکو کردی
شدی از مهربانی دوست با اغیار و بد با من		مرا آخر به کام دشمنان کردی ، نکو کردی
چو وحشی رانده‌ای از کوی خویشم آفرین برتو		من سرگشته را بی‌خان و مان کردی، نکو کردی