وحشی بافقی (غزلیات)/عشق کو تا شحنه‌ی حسرت به زندانم کشد

'

وحشی بافقی (غزلیات) (عشق کو تا شحنه‌ی حسرت به زندانم کشد) از وحشی بافقی

'

عشق کو تا شحنه‌ی حسرت به زندانم کشد		انتقال عهد فارغ بالی از جانم کشد
بر در میخانه من خواهم که آید غمزه مست		گه میانم گیرد و گاهی گریبانم کشد
پر نگاهی کو که چون بر دل گشاید تیر ناز		از پی هم سد نگه تازد که پیکانم کشد
سرمه‌ای خواهم که جز یک رو نبینم ، عشق کو		تا به میل آتشین در چشم گریانم کشد
گلشن شوقی هوس دارم که رضوان از بهشت		بر در باغ آید و سوی گلستانم کشد
وعده گاهی کو که چون نومید برخیزم ز وصل		دست امید وفای وعده دامانم کشد
در کدامین چشم جویم آن نگاه بردگی		کاشکارا گویدم برخیز و پنهانم کشد
آن غزالی را که وحشی خواهد ار واقع شود		دهر بس نیت که از طبع غزلخوانم کشد