وحشی بافقی (غزلیات)/عشق ما پرتو ندارد ما چراغ مرده‌ایم

'

وحشی بافقی (غزلیات) (عشق ما پرتو ندارد ما چراغ مرده‌ایم) از وحشی بافقی

'

عشق ما پرتو ندارد ما چراغ مرده‌ایم		گرم کن هنگامه‌ی دیگر که ما افسرده‌ایم
گر همه مرهم شوی ما را نباشی سودمند		کز تو پر آزردگی داریم و بس آزرده‌ایم
لخت لخت است این جگر چون خود نباشد لخت لخت		که مگر دندان حسرت بر جگر افشرده‌ایم
در نمی‌گیرد باو نیرنگ سازیهای ما		گر چه ز افسون آب از آتش برون آورده‌ایم
وحشی آن چشمت اگر خواند به خود نادیده کن		کان فریب است اینکه ما سد بار دیگر خورده‌ایم