وحشی بافقی (غزلیات)/دل پر حسرت از کوی تو برگردیدم و رفتم

'

وحشی بافقی (غزلیات) (دل پر حسرت از کوی تو برگردیدم و رفتم) از وحشی بافقی

'

دل پر حسرت از کوی تو برگردیدم و رفتم		نشد پابوس روزی آستان بوسیدم و رفتم
ز گرد راه خود را بر سر کوی تو افکندم		رخ پر گرد بر خاک درت مالیدم و رفتم
اگر منزل به منزل چون جرس نالم عجب نبود		که آواز درایی از درت نشنیدم و رفتم
نیامد سرو من بیرون که بر گرد سرش گردم		به سان گرد باد از غم به خود پیچیدم و رفتم
میسر چون نشد وحشی که بینم خلوت وصلش		به حسرت بر در و دیوار کویش دیدم و رفتم