وحشی بافقی (غزلیات)/جان رفت و ما به آرزوی دل نمی رسیم

'

وحشی بافقی (غزلیات) (جان رفت و ما به آرزوی دل نمی رسیم) از وحشی بافقی

'

جان رفت و ما به آرزوی دل نمی رسیم		هر چند می‌رویم به منزل نمی‌رسیم
برقیم و بلکه تندتر از برق و رعد نیز		وین طرفه تر که هیچ به محمل نمی‌رسیم
لطف خدا مدد کند از ناخدا چه سود		تا باد شرطه نیست به ساحل نمی‌رسیم
در اصل حل مسأله عشق کس نکرد		یا ما بدین دقیقه‌ی مشکل نمی‌رسیم
وحشی نمی‌رسد ز رهی آن سوار تند		کش از ره دگر ز مقابل نمی رسیم