وحشی بافقی (غزلیات)/تو منکری ولیک ، به من مهربانیت

'

وحشی بافقی (غزلیات) (تو منکری ولیک ، به من مهربانیت) از وحشی بافقی

'

تو منکری ولیک ، به من مهربانیت		می‌بارد از ادای نگاه نهانیت
می‌رم به ملتفت نشدنهای ساخته		وان طرز بازدیدن و تقریب دانیت
یک خم شدن ز گوشه‌ی ابروی التفات		آید برون ز عهده‌ی سد سر گرانیت
نازم کرشمه را که سدم نکته حل نمود		بی‌منت موافقت و همزبانیت
شادی التفات تو کارم تمام کرد		بادا بقای عمر تو و زندگانیت
ای شاهباز دوری ما از تو لازمست		گنجشک را چه زهره‌ی هم آشیانیت
جنبیدت این هوس ز کجا ای نهال لطف		کی اوفتاد رغبت میوه فشانیت
من از کجا و اینهمه نوباوه‌ی امید		یارب که بر خوری ز درخت جوانیت
شاخ گلی کجاست بدین پاک دامنی		بیهوده سالها نکنم باغبانیت
سد نوبهار را ز تو آبست و رنگ و بو		دارد خدا نگاه ز باد خزانیت
وحشی پیاله گیر که دیگر حریف تست		کز خم به شیشه رفت می شادمانیت